Από το 2017 η μετατροπή της Ελλάδας σε συγκοινωνιακό παράδεισο
Από το 2017 θα ξεκινήσει η μεταμόρφωση
της χώρας σε υπεραστικό επίπεδο, σε "συγκοινωνιακό παράδεισο". Το όνειρο
που υπάρχει από τη δεκαετία του 1980 η Ελλάδα να αποκτήσει ένα δίκτυο
αυτοκινητόδρομων εφάμιλλο των χωρών της Δυτικής Ευρώπης αλλά και να
ξαναζωντανέψει το Σιδηρόδρομο γίνεται επιτέλους πραγματικότητα.
Μία μικρή γεύση από το "νέο" πήραμε με
την παράδοση των 20χλμ της Ολυμπίας Οδού από την Κόρθνθο μέχδι το Κιάτο
αλλά τα σπουδαία είναι μπροστά μας. Μέχρι τον Μάρτιο θα δούμε να
δίδονται αλλεπάλληλα τμήματα αυτοκινητόδρομων αλλά τελικά μέχρι τον
ερχόμενο Αύγουστο η χώρα θα έχει αποκτήσει ένα μεγάλο δίκτυο
αυτοκινητόδρομων που συνολικά θα ξεπερνά τα 2.500χλμ.
Στα 1.000χλμ της Εγνατίας και τα 500χλμ
του άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη, και τα 100χλμ του Αθήνα-Κιάτο, τα 205χλμ
του άξονα Κόρινθος-Καλαμάτα και Λεύκτρο-Σπάρτη θα προστεθούν τα 196χλμ
του άξονα Αντίρριο-Ιωάννινα, τα 100χλμ του άξονα Κιάτο-Πάτρα και τα
80χλμ του Ξυνιάδα-Τρίκαλα και άλλα 300χλμ κάθετους άξονες της Εγνατίας.
Η δημιουργία του δικτύου
αυτοκινητόδρομου θα αλλάξει τις μεταφορικές συνήθειες για μετακίνηση
ανθρώπων και προϊόντων, τον τουρισμό και τις υπηρεσίες και θα συμβάλει
στο να γίνει η Ελλάδα μία από τις πλέον πλήρης χώρες της Ευρώπης σε
αυοκινητόδρομους.
Σε αυτό το νούμερο αναμένεται σταδιακά
μέχρι το 2021-2022 να προστεθούν επιπλέον 225 χιλιόμετρα από την
ολοκλήρωση αξόνων όπως Ε65 (80χλμ), της Αμβρακίας Οδού (50χλμ), του
Πάτρα-Πύργος (75χλμ) και του κάθετου άξονα της Εγνατίας Ξάνθη-Σύνορα.
Στους Σιδηρόδρομους τα ατελείωτα έργα
οδεύουν επιτέλους προς ολοκλήρωση και το 2018 θα έχουμε πλήρη με
ηλεκτροκίνηση τον διάδρομο Κιάτο-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Ειδομένη.
Σταδιακά μέχρι το 2022 θα έχουμε πλήρη
με ηλεκτροκίνηση τον διάδρομο Κιάτο-Αίγιο-Πάτρα και τους διαδρόμους
Παλαιοφάρσαλο-Καλαμπάκα και Λάρισα-Βόλος.
Η μεταμόρφωση στις συγκοινωνίες της
χώρας θα πάρει ένα διάστημα μέχρι να προσαρμοστεί στο νέο αναβαθμισμένο
σύστημα μεταφορών, όπως άλλωστε συμβαίνει με κάθε νέα υποδομή που
εντάσσεται στην κυκλοφορία.
Μεγάλοι κερδισμένοι αναμένεται να είναι
τα μεγάλα λιμάνια της χώρας που θα έχουν σύγχρονες συγκοινωνιακές
υποδομές ενώ και ο χώρος των logistics δείχνει ότι θα είναι ένας από
τους μεγάλους ευνοούμενους του νέου συγκοινωνιακού προσώπου της χώρας.
Για το 2017 οριστικά μεταφέρεται η
δημοπράτηση της νέας Γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας. Ο λόγος είναι ο
...χρόνος καθώς για να τελειώσει το έτος απομένουν μόλις 2,5 μήνες. Σε
αυτό το διάστημα ακόμα και αν γίνουν άλματα από την Αττικό Μετρό το μόνο
που θα καταφέρει θα είναι η προκήρυξη της δημοπράτησης του έργου.
Επιπλέον θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η δημοπράτηση της νέας γραμμής θα
γίνει με τον νέο νόμο για τα δημόσια έργα. Αυτό το σημειώνουμε καθώς
προς το παρόν δεν γίνονται δημοπρατήσεις καθώς δεν έχουν δημοσιευθεί
ακόμα τα πρότυπα δημοπρατήσεων. Να θυμίσουμε πως το έργο αφορά το πρώτο
κεντρικό μέρος της Γραμμής 4 και συγκεκριμένα το τμήμα ΑΛΣΟΣ ΒΕΙΚΟΥ-ΓΟΥΔΗ.
Από την πλευρά της χρηματοδότησης το
έργο θα δημοπρατηθεί ως κλασικό δημόσιο έργο και συγκεκριμένα από το
ΕΣΠΑ και συγκεκριμένα το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ΥΜΕ-ΠΕΡΑΑ έχουν
δεσμευτεί 400εκ.ευρώ ενώ το υπόλοιπο ποσό των περίπου 1 δις ευρώ θα
καλυφθεί από την ΕΤΕπ η οποία φαίνεται να είναι διατεθειμένη να καλύψει
μέχρι και το 75% του συνολικού κόστους του έργου.
Η δημοπράτηση του έργου θα γίνει σε
φάσεις με την πρώτη να είναι η προεπιλογή των τελικών υποψήφιων που θα
κρατήσει κάποιους μήνες, η κατάθεση των φακέλων όπου η επεξεργασία τους
θα διαρκέσει αρκετούς επιπλέον μήνες και θα ακολουθήσει η ανάδειξη του
αναδόχου, η προσυμβατική περίοδος με την έγκριση της σύμβασης από το
Ελεγκτικό Συνέδριο, η κύρωση της από τη Βουλή των Ελλήνων και η τελική
υπογραφή για την εκκίνηση της κατασκευαστικής περιόδου.
Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για τουλάχιστον
1-1,5 χρόνο (και με την αίρεση ότι δεν θα έχουμε δικαστικές διαμάχες
μεταξύ των υποψηφίων) με την κατασκευή να έχει (με βάση τα παραπάνω)
εκκίνηση περίπου το καλοκαίρι του 2018. Αυτή την εποχή σύμφωνα με τις
πηγές του ypodomes.com αναμένεται η έγκριση περιβαλλοντικών όρων πράγμα
που θα "κλειδώσει" την κατασκευή του έργου.ολοκληρωθούν μέσα στους
επόμενους μήνες.
ΤΟ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ
Στο έργο περιλαμβάνεται η μελέτη και κατασκευή του Α ́ τμήματος της Γραμμής 4, ΑΛΣΟΣ ΒΕΙΚΟΥ-ΓΟΥΔΗ,
η κατασκευή των έργων πολιτικού μηχανικού, η προμήθεια, εγκατάσταση,
δοκιμές και θέση σε λειτουργία του αναγκαίου εξοπλισμού του έργου καθώς
και η προμήθεια τροχαίου υλικού.
Επίσης στο αντικείμενο
περιλαμβάνεται η κατασκευή νέου Κέντρου Ελέγχου Λειτουργίας (ΚΕΛ) και
νέου κτηρίου Συντήρησης και Επισκευών Συρμών στο αμαξοστάσιο Σεπολίων
Πρόκειται να κατασκευαστεί τμήμα γραμμής, μήκους 12,3 χλμ που
περιλαμβάνει 14 σταθμούς. Το κόστος του έργου είναι 1, 4 δις ευρώ ενώ
όπως έχει αποφασιστεί για τη διάνοιξη θα χρησιμοποιηθεί ΤΜΒ, δηλαδή
Μετροπόντικας αλλά είναι άγνωστο αν τελικά θα έχουμε ένα ή περισσότερα
ΤΒΜ . Το έργο είναι περίπλοκο από τη φύση του καθώς η διάνοιξη σηράγγων
και σταθμών θα γίνει σε πυκνοκατοικημένο αστικό περιβάλλον,
Στα εξειδικευμένα συστήματα περιλαμβάνονται :
-Το σύστημα αερισμού σηράγγων Μετρό
-Το σύστημα ισχύος έλξης
-Η σιδηροδρομική επιδομή του έργου
-Το σύστημα σηματοδότησης τύπου CBTC
-Το σύστημα συλλογής κομίστρου με έξυπνες κάρτες
-Η προμήθεια και θέση σε λειτουργία 14 συρμών χωρίς οδηγό
-Σταθμοί με με πετάσματα και θύρες ασφαλείας στις αποβάθρες
ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ
Οι 14 σταθμοί που θα κατασκευαστούν είναι οι: ΑΛΣΟΣ
ΒΕΙΚΟΥ, ΓΑΛΑΤΣΙ, ΚΥΨΕΛΗ, ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ, ΕΞΑΡΧΕΙΑ, ΑΚΑΔΗΜΙΑ
(σύνδεση με σταθμό Πανεπιστήμιο Γραμμής 2), ΚΟΛΩΝΑΚΙ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ
(σύνδεση με γραμμή 3), ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ, ΝΗΑΡ ΗΣΤ, ΙΛΙΣΙΑ, ΖΩΓΡΑΦΟΥ, ΓΟΥΔΗ.
Αν όλα πάνε καλά και δεν έχουμε καθυστερήσεις κατά τη διάρκεια της
κατασκευής (πράγμα απίθανο για έργο Μετρό) τα έργα εφόσον ξεκινήσουν
μέχρι το καλοκαίρι του 2018 θα ολοκληρωθούν 7 χρόνια αργότερα, το 2025
όπου και αρχικά οριοθετείται η λειτουργία του πρώτου τμήματος της
Γραμμής 4.
Είναι πάντως η πρώτη φορά που Υπουργείο Υποδομών
(και η Αττικό Μετρό) επιχειρούν να δημοπρατήσουν έργο Μετρό στην Αθήνα
μετά από 8 χρόνια (τελευταία δημοπράτηση ήταν στο τέλος του 2008 με την
επέκταση προς Πειραιά). Αξίζει να αναφέρουμε πως το συγκεκριμένο έργο
είναι το μεγαλύτερο project όλων των εποχών για την Αττικό Μετρό,
ξεπερνώντας σε κόστος ακόμα και την βασική κατασκευή των γραμμών 2 και 3
που λειτούργησαν το 2000.
Με τη λειτουργία της Γραμμής 4 το
δίκτυο του Μετρό της Αθήνας θα μετρά 79 σταθμούς, χωρίς να
συνυπολογίζονται τυχόν άλλα μελλοντικά έργα (επεκτάσεις γραμμών 1 και
2). Τώρα το ενδιαφέρον περιστρέφεται στην ημερομηνία διεξαγωγής του
διαγωνισμού αλλά και αν το Υπουργείο καταφέρει να βρει χρηματοδότηση για
τις επεκτάσεις της Γραμμής 4 προς Εθνική Οδό, Άνω Ηλιούπολη και
Περισσό.
Όπως είναι γνωστό και οι 3 επεκτάσεις έχουν μπει στην
ειδική διαδικτυακή πύλη της Κομισιόν για έργα που επιχειρούν να βρουν
χρηματοδότηση από την Παγκόσμιο Επενδυτική Κοινότητα. Σε κάθε περίπτωση
εφόσον τελικά έχουμε τη δημοπράτηση θα πρόκειται για σπουδαιότερο έργο
σταθερής τροχιάς εδώ και πολλά χρόνια για την Αθήνα.
Νίκος Καραγιάννης-ypodomes.com
Ακολουθήστε τον Νίκο Καραγιάννη στο twitter
Γύρω στα 2,5 "μαγικά" χρόνια έζησε το
έργο της επέκτασης της γραμμής 3 του Μετρό της Αθήνας προς το κέντρο του
Πειραιά, χωρίς σπουδαία προβλήματα . Εδώ και 2 σχεδόν χρόνια τα
προβλήματα εγκαταστάθηκαν για τα καλά και μάλιστα αντί να μειώνονται
αβγατίζουν.
Ποια είναι αυτά; το Νο 1 πρόβλημα είναι ο
σταθμός ΠΕΙΡΑΙΑΣ που 4,5 χρόνια μετά την έναρξη του έργου βρίσκεται
ακόμα με την κατασκευή διαφραγματικών τοίχων. Όσο για την εκκίνηση της
εκσκαφής του σταθμού; χωρίς ακόμα να έχει κλειδώσει το πότε, η εκτίμηση
είναι από τις αρχές του 2017.
Αυτό σημαίνει πως το σύνολο του έργου
συμπαρασύρεται πίσω και ακόμα και η εκτίμηση για απόδοση των 3 πρώτων
σταθμών (ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, ΝΙΚΑΙΑ) είναι προς το παρόν
βεβιασμένη καθώς αν δεν ολοκληρωθεί η διάνοιξη της σήραγγας κανένα τμήμα
δεν μπορεί να αποδοθεί για τον απλό λόγο του ότι τα χώματα της εκσκαφής
της σήραγγας οδηγούνται με ειδικά βαγονέτα και ράμπες διαμέσου της ήδη
διανοιγμένης σήραγγας στο φρέαρ της εκκίνησης της επέκτασης στην Αγία
Βαρβάρα.
Εδώ περνάμε στο σημαντικό Νο2 πρόβλημα
που λέγεται διάνοιξη της σήραγγας. Όπως μαθαίνει το ypodomes.com το
μηχάνημα σταμάτησε την εκσκαφή από τα μέσα Μαϊου εβρισκόμενο μεταξύ των
σταθμών ΝΙΚΑΙΑ και ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ καθώς διαπιστώθηκαν "τρύπες" στο υπέδαφος,
δηλαδή σπήλαια τα οποία έπρεπε να "γεμίσουν" πρώτα, για να περάσει
ασφαλώς το ΤΒΜ. Αυτό έγινε και πλεόν ο Μετροπόντικας θα ξαναρχίσει το
σκάψιμο αλλά από αυτή την υπόθεση χάθηκαν επιπλέον 3 μήνες, πράγμα που
σημαίνει ότι θα φτάσει στα ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ στις αρχές του έτους.
Αυτό μας φέρνει στο πρόβλημα Νο3 που
είναι η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της εκσκαφής του σταθμού ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ
που προς το παρόν δεν εγγυάται ότι μέχρι τις αρχές του έτους που θα
φτάσει ο Μετροπόντικας θα έχει ολοκληρωθεί και θα μπορεί να τον
υποδεχθεί για να μπορέσει να ακολούθως να συνεχίσει προς το σταθμό
ΠΕΙΡΑΙΑΣ.
Εδώ ερχόμαστε στο πρόβλημα Νο4 που είναι
η αβεβαιότητα που υπάρχει προς το παρόν, αν δηλαδή θα περάσει ο
Μετροπόντικας πρώτα και μετά θα συνεχίσει η διάνοιξη ή αν το μηχάνημα θα
ξαναμείνει σε αναμονή μέχρι να ολοκληρωθεί η εκσκαφή και μετά (δηλαδή
κατά το 2018) συνεχίσει προς τον τελευταίο σταθμό που είναι το ΔΗΜΟΤΙΚΟ
ΘΕΑΤΡΟ.
Και ερχόμαστε στο βασικό πρόβλημα Νο5
που είναι η διαχείριση της κατάστασης καθώς θα πρέπει, όταν με το καλό
ολοκληρωθεί η διάνοιξη της σήραγγας (τέλος του 2017 στη μία περίπτωση,
τέλος του 2018 στην δεύτερη) θα πρέπει να αποφασιστεί τι θα γίνει με
αυτή την μεγάλη επέκταση.
Θα δοθούν οι 3 πρώτοι σταθμοί που
ολοκληρώνονται σύντομα; Θα δοθεί όλη η επέκταση μέχρι το Δημοτικό
Θέατρο, εξαιρώντας για αργότερα (1-2 χρόνια) τον Πειραιά; Θα δοθεί ολόκληρη η επέκταση προς το τέλος του 2020;
Οι απαντήσεις και οι τελικές αποφάσεις
αναμένεται να ληφθούν το αργότερο μέχρι το τέλος της χρονιάς και θα
καθορίσουν την τύχη των μεταφορών από και προς την πόλη του Πειραιά που
συνεχίζει να πνίγεται από το κυκλοφοριακό και τα εργοτάξια του Μετρό
αλλά και του Τραμ.
Αντε πάμε για το 2023 το μετρό στον Πειραιά και πάλι καλά είναι , ανακοίνωσαν για το 2020 και βλέπουμε , τι να δουμε , είχαμε δει το 2023 το μετρό στον Πειραιά εδώ και πολύ καιρό ,
Για πολύ καιρό θα είναι παρέα με τα
μεγάλα έργα του Μετρό και του Τραμ οι κάτοικοι του Πειραιά. Όπως
αναφέρει απαντητική επιστολή του Υπουργείου Υποδομών σε σχετική ερώτηση
του βουλευτή Α`Πειραιά της ΝΔ, Κώστα Κατσαφάδου, τα έργα του Τραμ έχουν
νέα ημερομηνία ολοκλήρωσης τον Δεκέμβριο του 2016 ενώ για τα έργα του
Μετρό γίνεται προσπάθεια να ολοκληρωθούν το 2020.
Τα ..κακά νέα στα χρονοδιαγράμματα
επιβεβαιώνονται από πηγές του ypodomes.com και μάλιστα με αστερίσκους
καθώς δεν έχουν ξεπεραστεί στο σύνολο τους.
Σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργείου
το εγκεκριμένο κατά την κείμενη νομοθεσία χρονοδιάγραμμα του έργου
προβλέπει ολοκλήρωση στις 20 Δεκεμβρίου 2016. Αυτό σημαίνει πως το έργο
πήρε και άλλη παράταση απο εκείνη που οριοθετούσε ολοκλήρωση τον
Φεβρουάριο του 2016.
Επιπλέον όπως σημειώνεται " το έργο
κατασκευάζεται σε μία περιοχή υψηλού αρχαιολογικού ενδιαφέροντος με
αποτέλεσμα οι εργασίες να εκτελούνται με συγκεκριμένη διαδικασία. Ο
αριθμός των ευρημάτων ποου έχουν αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα είναι αρκετά
σημαντικός (...) και απαιτεί γνωμοδότηση από το ΚΑΣ.
ΜΕΤΡΟ ΤΟ 2020 ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ Οι
μεγάλες καθυστερήσεις που προέκυψαν στο εργοτάξιο του υπό κατασκευή
σταθμού ΠΕΙΡΑΙΑΣ, που κατασκευάζεται κάτω από τον ομώνυμο σταθμό της
γραμμής 1, έχει φέρει αλυσιδωτές καθυστερήσεις στην εξέλιξη όλου του
έργου της επέκτασης της Γραμμής 3 από την Αγία Μαρίνα στο Δημοτικό
Θέατρο του Πειραιά.
Όπως αναφέρει η απάντηση του Υπουργείου
Υποδομων, οι προσπάθεια που καταβάλλεται είναι με στόχο τη λειτουργία
του έργου της επέκτασης εντός του 2020, χωρίς όμως να μπορεί αυτό να
είναι και το τελικό χρονοδιάγραμμα.
Όπως τονίζεται "έχουν σημειωθεί
καθυστερήσεις σε ορισμένα μέτωπα του έργου που σχετίζονται με αιτίες
οφειλόμενες σε τρίτους παράγοντες όπως τα αρχαιολογικά ευρήματα, η
αναμονή δικαστικών αποφάσεων για εκκένωση απαλλοτριωθέντων κτισμάτων, η
ανάγκη μετατόπισης και επομένως επανασχεδιασμού του σταθμού ΠΕΙΡΑΙΑΣ
λόγω εύρεσης μεγάλου υπόγειου αγωγού, οι δυσκολίες ρευστότητας της
αναδόχου κοινοπραξίας κλπ"
Στο έργο της επέκτασης προς Πειραιά έχει
ολοκληρωθεί το 60% της υπόγειας σήραγγας ενώ σε προχωρημένο στάδιο
είναι οι εργασίες κατασκευής των περισσότερων σταθμών.
δηλαδή 0.2 εκατομμύρια το στρέμμα , ούτε στη μαγούλα δεν αγοράζεις τοσο φτηνά, όταν κάποτε στην παραλία έκανε τέσσερα εκατομμύρια το στρέμα ,
Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα
παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία
εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η
αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου
Στα
οκτώ δισ. ευρώ ανέρχεται το ύψος της συνολικής επένδυσης στο Ελληνικό
σύμφωνα με πληροφορίες, βάσει των οποίων ο επενδυτής αποδέχθηκε να
αναλάβει το κόστος ενός σημαντικού αριθμού έργων πέρα των προβλεπόμενων
στην αρχική σύμβαση.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τα έργα που δεσμεύεται να υλοποιήσει ο επενδυτής είναι τα εξής:
Οι ανοιχτοί χώροι του Μητροπολιτικού Πάρκου Πρασίνου και Αναψυχής
Πρωτεύουσες συγκοινωνιακές υποδομές και εγκαταστάσεις
Κύριες εγκαταστάσεις και δίκτυα κοινής ωφέλειας.
Κέντρο
διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών , σταθμό μεταφόρτωσης απορριμμάτων και
χώρο μεταφόρτωσης/ προσωρινής αποθήκευσης ανακυκλώσιμων προϊόντων στο
Ακίνητο για τη διαχείριση απορριμμάτων αποκλειστικά και μόνο του
ακινήτου.
Απαιτούμενα λιμενικά έργα
Παράκαμψη και υπογειοποίηση τμήματος της Λεωφόρος Ποσειδώνος, εφόσον εγκριθεί
Έργα ανασύστασης/ διευθέτησης ρεμάτων
Εκτεταμένο Δίκτυο πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων εκτιμώμενου μήκους περίπου πενήντα (50) χιλιομέτρων
Ανάληψη
του 50% του κόστους μελέτης και κατασκευής κέντρου διαλογής
ανακυκλώσιμων υλικών, σταθμού μεταμόρφωσης απορριμμάτων και χώρου
μεταφόρτωσης/ προσωρινής αποθήκευσης ανακυκλώσιμων προϊόντων σε περιοχή
εκτός του ακινήτου υπό προϋποθέσεις
Ενίσχυση συνδεσιμότητας μέσων σταθερής τροχιάς
Υλοποίηση του μεγαλύτερου μέρους πολιτιστικών και αθλητικών χρήσεων εντός του Μητροπολιτικού Πάρκου
Αναπαλαίωση, λειτουργία και ανάδειξη των διατηρητέων κτηρίων εντός του ακινήτου
Δημιουργία χώρων στέγασης των σωματείων ΑΜΕΑ εντός του Ακινήτου με αντίστοιχες των σημερινών προδιαγραφές
Ανάπλαση/ αναβάθμιση παραλίας 1 χλμ. περίπου
Παράλληλα, η επένδυση αναμένεται να ολοκληρωθεί σε συντομότερο χρόνο. Το 80% των επενδύσεων θα γίνει στα 12 χρόνια έναντι των 15 που προβλεπόταν στην αρχική σύμβαση.
Επιπλέον,
προσδιορίζεται ότι ένα μεγάλο μέρος των επενδύσεων θα αφορά έργα
υποδομής και ότι αυτά τα έργα θα γίνουν την πρώτη πενταετία, πρόβλεψη
που δεν υπήρχε στην αρχική σύμβαση. Ειδικά ως προς το Μητροπολιτικό
Πάρκο Πρασίνου και Αναψυχής συμφωνήθηκε ότι η ολοκλήρωσή του αποτελεί
χρονικά επενδυτική προτεραιότητα. Κάθε αυτοτελές τμήμα του που
ολοκληρώνεται εντός των πρώτων 5 ετών θα τίθεται στη διάθεση των
πολιτών.
Σε ό,τι αφορά την καταβολή του τιμήματος,
θα γίνει σε συντομότερο χρόνο. Το 51% του συνολικού ονομαστικού
Τιμήματος Αγοράς Μετοχών θα καταβληθεί έως το 2018. Προβλεπόταν η
καταβολή έως το 2022.
Επίσης, ο
Επενδυτής αναλαμβάνει την υποχρέωση να καλύψει τη συντήρηση και την
ασφάλεια του Μητροπολιτικού Πάρκου Πράσινου και Αναψυχής.
Ο χαρακτήρας της επένδυσης περιγράφεται ως εξής:
Μητροπολιτικό
Πάρκο Πράσινου και Αναψυχής 2.000.000 τ.μ. κοινόχρηστο και με ελεύθερη
πρόσβαση σε όλους και με συγκοινωνιακή σύνδεση με τις γύρω περιοχές και
την παραλία.
Επιπλέον χώροι πρασίνου και κοινωφελών χρήσεων 600.000 τ.μ.
300.000
τ.μ. για κοινωφελή χρήση και κοινωνική ανταποδοτικότητα (π.χ. για
μεταφορά στο ακίνητο του Ελληνικού εγκαταστάσεων κοινωφελών χρήσεων από
όμορες περιοχές και περιοχές του λεκανοπεδίου ώστε στη θέση τους να
δημιουργηθούν πνεύμονες πρασίνου).
Μεγάλο δίκτυο πεζοδρόμων, ποδηλατοδρόμων, εσωτερική γραμμή Τραμ.
Τουλάχιστον 1 χιλιόμετρο ανοικτής παραλίας προς όλους, διευκολύνοντας τις εξόδους του πάρκου προς τη θάλασσα.
Μείωση
του συντελεστή κάλυψης και ιδιαίτερα στην παραλία. Η μέγιστη
επιτρεπόμενη δόμηση μπορεί να ανέλθει σε 3.600.000 τ.μ., ωστόσο ο
Επενδυτής δεσμεύεται ότι η συνολική δόμηση δεν θα υπερβεί τα 2.700.000
τ.μ., στα οποία συμπεριλαμβάνονται και περίπου 60.000 τ.μ. υφιστάμενων
διατηρητέων κτηρίων (τρία υπόστεγα Πολεμικής Αεροπορίας, κτήριο
Ανατολικού Αεροδρομίου Αθηνών κτλ).
Δέσμευση του Επενδυτή για την επίλυση του προβλήματος απορριμμάτων των όμορων Δήμων
Ο
Επενδυτής αναλαμβάνει τη συμμετοχή του με ποσοστό έως και 50%, στη
μελέτη και κατασκευή κέντρου διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών, σταθμού
μεταφόρτωσης απορριμμάτων και χώρου μεταφόρτωσης / προσωρινής
αποθήκευσης ανακυκλώσιμων προϊόντων σε περιοχή εκτός του Ακινήτου.
Στ. Πιτσιόρλας: Η επένδυση θα σφραγίσει τη νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας
«Με
την υπογραφή της νέας συμφωνίας για το Ελληνικό δρομολογείται η
υλοποίηση μιας επένδυσης, η οποία θα σφραγίσει τη νέα αναπτυξιακή πορεία
της χώρας» επισημαίνει σε δήλωσή του ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Στέργιος Πιτσιόρλας.
Τονίζει
επίσης ότι η ουσιαστική βελτίωση της προϋπάρχουσας σύμβασης επιλύει τα
προβλήματα που αποτέλεσαν τη βάση για τη διατύπωση ενστάσεων κατά την
προηγούμενη περίοδο.
«Τα επόμενα χρόνια
θα υλοποιείται στην Αττική το μεγαλύτερο έργο αστικής ανάπλασης και θα
δημιουργηθεί το μεγαλύτερο αστικό πάρκο σε όλη την Ευρώπη. Πάνω απ΄ όλα
όμως, η υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου έργου δημιουργεί την προοπτική
χιλιάδων θέσεων εργασίας που αυτή τη στιγμή αποτελεί το μέγα ζήτημα για
τον ελληνικό λαό», συμπληρώνει ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ.
Επέκταση Μετρό προς Πειραιά: Πάμε για τμηματική παράδοση, ποιος σταθμός θα αργοπορήσει
Προχωρούν τα έργα της επέκτασης της 3ης γραμμής του Μετρό προς τον Πειραιά. Ήδη ο Μετροπόντικας που ξεκίνησε στα τέλη Μαρτίου έχει διανύσει σχεδόν 370 από τα 935 μέτρα, κάνοντας ένα μεγάλο βήμα για να προσεγγίσει τον επόμενο σταθμό, ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ (40% της απόστασης).
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του ypodomes.com τα δύσκολα του έργου συμπυκνώνονται στους σταθμού ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ και ΠΕΙΡΑΙΑΣ. Ο πρώτος σταθμός συνεχίζεται να σκάβεται όμως ο πολύ στενός χώρος της περιοχής δεν βοηθά καθόλου και μέρος της εκσκαφής γίνεται αποκλειστικά υπόγεια. Πάρα ταύτα το φρεάτιο του κυρίως σταθμού έχει πρόοδο 94%. Σίγουρα πρόκειται από τους πλέον δύσκολους στην κατασκευή σταθμούς σε όλο το δίκτυο.
Στον σταθμό ΠΕΙΡΑΙΑΣ προχωρά η κατασκευή των διαφραγματικών τοίχων όμως η εκσκαφή ακόμα δεν έχει αρχίσει και ήδη είμαστε μία ανάσα πριν το καλοκαίρι. Το βάθος και η δυσκολία του σταθμού δημιουργούν ένα μείγμα προβλημάτων και πλέον εξετάζονται επιμέρους λύσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν το έργο.
Μία από τις προτάσεις που έχει πέσει στο τραπέζι είναι να λειτουργήσουν οι 3 πρώτοι σταθμοί ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, ΝΙΚΑΙΑ που είναι πολύ προχωρημένοι και 1-2 χρόνια μετά να προστεθούν και οι επόμενοι 3 σταθμοί. Αυτό το σενάριο δεν έχει πολλούς οπαδούς καθώς δεν επιτυγχάνεται ο στόχος για έλευση του Μετρό στο κέντρο του Πειραιά.
Στο σταθμό ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑ έχουν ολοκληρωθεί οι παρακάτω εργασίες: κατασκευή πλάκας θεμελίωσης, Κατασκευή τοιχείων και δαπέδου αποβαθρών, κατασκευή πλάκας έκδοσης εισιτηρίων ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται οι παρακάτω εργασίες: Υδατοστεγάνωση, Kατασκευή πρόσβασεων, Τοιχοποιία
Στο σταθμό ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ έχουν ολοκληρωθεί η σκυροδέτηση πλάκας θεμελίωσης και περιμετρικών τοιχείων Σταθμού μέχρι το επίπεδο διακίνησης επιβατών. Σε εξέλιξη βρίσκονται οι παρακάτω εργασίες: Υδατοστεγάνωση Σταθμού ενώ σε τελικό στάδιο η μερική μετεγκατάσταση εγκαταστάσεων ΤΒΜ. Γίνεται επίσης τοποθέτηση οπλισμού και σκυροδέτηση μόνιμης επένδυσης και οι τοιχοποιίες
Στο σταθμό ΝΙΚΑΙΑ έχουν oλοκληρωθεί οι παρακάτω εργασίες: Κατασκευή μόνιμης επένδυσης του κυρίως Σταθμού, κατασκευή πλάκας θεμελίωσης του κυρίως Σταθμού, κατασκευή υποστυλωμάτων, κατασκευή μεσοπατωμάτων επιπέδου έκδοσης εισιτηρίων και Η/Μ ορόφου, Υδατοστεγάνωση της σήραγγας ΝΑΤΜ του κυρίως Σταθμού, Κατασκευή μόνιμης επένδυσης της σήραγγας ΝΑΤΜ του Σταθμού. Σε εξέλιξη βρίσκονται οι παρακάτω εργασίες: Kατασκευή τοιχοποιίας στα επίπεδα της πλάκας έκδοσης εισιτηρίων (επίπεδο -2) και στο επίπεδο του Η/Μ ορόφου (επίπεδο -1).
Στο δεύτερο σενάριο που έχει περισσότερα θετικά υπάρχει η σκέψη να προχωρήσει και να ολοκληρώσει τη διάνοιξη ο Μετροπόντικας, να λειτουργήσει η επέκταση με 5 σταθμούς εκτός από τον σταθμό ΠΕΙΡΑΙΑΣ που λόγω δυσκολίας θα μπορούσε να λειτουργήσει λίγο αργότερα.
Αυτό το έχουμε ξαναδεί πριν από 12 χρόνια στην επέκταση της γραμμής 3 μέχρι τη Δουκίσσης Πλακεντίας όπου είχαν μείνει για αργότερα 3 ενδιάμεσοι σταθμοί.
Ωστόσο θα πρέπει να σημειώσουμε πως πρόκειται για σενάρια τα οποία ανάλογα με την εξέλιξη των εργασιών το επόμενο κρίσιμο διάστημα μέχρι το Φθινόπωρο θα κρίνουν και τη γενικότερη εικόνα οπότε θα έχουμε και τις ανάλογες αποφάσεις.
Στο σταθμό ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ έχουν ολοκληρωθεί οι παρακάτω εργασίες: Εργασίες σκυροδέτησης πλάκας θεμελίωσης και πλάκας θεμελίωσης κυρίας εισόδου, Εργασίες σκυροδέτησης πλάκας αποβαθρών ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται οι παρακάτω εργασίες: Σκυροδετήσεις περιμετρικών τοιχείων από επίπεδο αποβαθρών έως επίπεδο μετεπιβίβασης, Τοποθέτηση οπλισμών τοιχείων, από επίπεδο αποβαθρών προς επίπεδο έκδοσης εισητηρίων. Στο υπόγειο τμήμα του σταθμού έχουν ολοκληρωθεί οι παρακάτω εργασίες: Εκσκαφή- προσωρινή αντιστήριξη Α' και Β΄ φάσης 46,545μ/46,545μ. Σε εξέλιξη βρίσκονται οι παρακάτω εργασίες: Εκσκαφή-προσωρινή αντιστήριξη Γ΄ φάσης (invert) με πρόοδο εκσκαφής
Ακούστε ακριβώς το σημείο 33 min 31 sec
Καλοί δάσκαλοι ειναι οι δάσκαλοι που έχουν παιδεία ....
Με κόκκινο τα σχόλια του blog επι των σοφών προτάσεων http://www.esos.gr/arthra/43289/protaseis-allagon-gia-kathigites
ΤΟΥ ΕΥΤΥΧΙΟΥ Σ. ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗ
Συμβούλου Δευτ/θμιας Eκπ/σης Περιφ. Πελοπ/σου
Στο πλαίσιο του εθνικού διαλόγου για την παιδεία προτείναμε στο ΙΕΠ και το ΥΠΕΘ, για τους καθηγητές τα εξής:
1. Να μην μπορεί κανένας να διορίζεται καθηγητής αν
δεν έχει σπουδάσει Eπιστήμες της Aγωγής και Διδακτική, πέρα από την
ειδικότητά του, ή δεν έχει επιμορφωθεί ένα ή δύο χρόνια στις επιστήμες
αυτές, όπως ισχύει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ασκούμε ένα επάγγελμα την
τεχνική του οποίου δεν έχουμε σπουδάσει. «Παιδεύουμε απαιδεύτως». Σωστό, πρέπει πρώτα να σπουδάζουν αυτο και μετά να επιμορφώνονται, επιμορφώνονται οι υδραυλικοί, οι τεχνίτες της οικοδομής κτλ
2. Οι προς διορισμόν καθηγητές να εξετάζονται από
επιτροπή ειδικών Ψυχολόγων και Ψυχιάτρων, για το αν είναι κατάλληλοι για
καθηγητές. Πρέπει να αποκλείονται από την εκπαίδευση, όσοι έχουν
ψυχολογικά ή ψυχιατρικά προβλήματα, σεξουαλικές διαταραχές, τάσεις
παιδεραστίας, εξαρτημένοι από ναρκωτικά, σημαντικά προβλήματα στην
ομιλία, στην ακοή και στην άρθρωση, γιατί δημιουργείται πρόβλημα στη
διεξαγωγή του μαθήματος. Στα παιδιά του λαού οφείλουμε να εξασφαλίζουμε
τις καλύτερες συνθήκες. Υπάρχουν άλλες εργασίες στις οποίες τέτοια άτομα
μπορούν να απασχοληθούν.
Μόνο οι εκπαιδευτικοί Βθμιας εκπαίδευσης , γιατί, μαζί και οι υποψήφιοι σύμβουλοι, οι προισταμενοι , και μάλιστα σε τακτά χρονικά διαστήματα και κυρίως οι υπουργοί παιδείας
3. Να δοθεί δυνατότητα μετάταξης καθηγητών με
ψυχολογικά προβλήματα ή ανεπάρκεια διδακτική, σε άλλες υπηρεσίες, ή στη
γραμματειακή υποστήριξη των σχολείων. Το λειτούργημα του Καθη-γητή είναι
λεπτό και ευαίσθητο, χρειάζεται πολλές δεξιότητες και ικανότητες,
ειδικά στη σύγχρονη εποχή
Αυτό γίνεται ήδη απο χρόνια
. 4. Η τοποθέτηση των καθηγητών στα Λύκεια να γίνεται
με επιστημονικά και παιδαγωγικά μόνο κριτήρια, λόγω των αυξημένων
απαιτήσεων που υπάρχουν σ’ αυτά. Δεν είναι δυνατόν να διεκδικεί θέση στο
Λύκειο καθηγητής με επάρκεια στους υπολογιστές, με ξένη γλώσσα, με
δεύτερο πτυχίο, με Μεταπτυχιακό, με Διδακτορικό και να τοποθετείται
άλλος χωρίς να έχει κανένα απ’ αυτά, λόγω αρχαιότητας. Τα προσόντα αυτά
και μόνο πρέπει να δίνουν απόλυτη προτεραιότητα για την τοποθέτηση σε
Λύκειο.
Καήκαμε , η προυπηρεσία που ειναι η σπουδαιότερη διαδικασία μάθησης , απορριπτεται εις όφελος μαιμου πιστοποιητικών όπως τα γιαλαντζί διδακτορικά
5. Η διδασκαλία του κάθε μαθήματος στο Λύκειο
κυρίως, αλλά και στο Γυμνάσιο, να γίνεται από Καθηγητές και μόνο της
ειδικότητας. Είναι αδιανόητο στην εποχή της άκρας εξειδίκευσης ο
Γεωλόγος η ο Χημικός να διδάσκει Φυσική κατεύθυνσης, ο Βιολόγος
Γεωλογία, ο Ιστορικός Αρχαία κατεύθυνσης, ο Αρχαιολόγος Νέα Ελληνικά
κλπ. Υπάρχουν συγκροτήματα σχολείων που μπορούν αυτά να εφαρμοστούν,
κάνοντας ο Βιολόγος τη Βιολογία σε δύο σχολεία που βρίσκονται στο ίδιο
συγκρότημα, ο Χημικός τη Χημεία κλπ. Η σύμπτυξη των σχολείων, που
εφαρμόστηκε έχει τουλάχιστον αυτό το θετικό. Σήμερα η εκπαίδευση δεν
μπορεί να λειτουργεί με δεδομένα και πρακτικές της δεκαετίας του 1950.
Ο Γεωλόγος για παράδειγμα έχει διδαχθεί Φυσική και Χημεία σε πανεπιστημικο επίπεδο , πως είναι δυνατόν να μην μπορεί να κάνει μάθημα στη Β Γυμνασίου, κουράγιο θέλει όχι φιλολογία
Οι Φιλόλογοι πλέον πρέπει να καταταχθούν σε ειδικότητες, όπως οι ΠΕ4,
με διαφορετικά μαθήματα πρώτης ανάθεσης. Είναι απαράδεκτο σήμερα, ο
πτυχιούχος του Φ.Π.Ψ. να έχει πρώτη ανάθεση και τα Αρχαία κατεύθυνσης, ή
ο ιστορικός τα Ν. Ελληνικά κατεύθυνσης. Δεν μπορεί κανένας σήμερα να
είναι ειδικός σε πέντε επιστήμες. Ας βάλουμε επιτέλους τον δάκτυλο στον
"τύπο των ήλων" του εκπαιδευτικού συστήματος, όσο οδυνηρό και αν είναι,
όσο και αν θίγει συντεχνιακές σκοπιμότητες.
Εδώ έδεσε το γλυκό, ηδη έχουμε 120 σχεδόν ειδικότητες στην Βθμια εκπαιδευση, να τις κάνουμε 300 να τελειώνουμε
6. Στο δημοτικό πρέπει για τους ίδιους λόγους να
μπουν όλες οι ειδικότητες, τουλάχιστον κατ’ αρχήν στην Τετάρτη, Πέμπτη
και Έκτη τάξη, όπως ισχύει σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη, γιατί:
α. Σήμερα οι δάσκαλοι είναι αδύνατον επιστημονικά να ανταποκρίνονται
εξ ίσου καλά και να έχουν την απαιτούμενη επάρκεια στα Μαθηματικά, στη
Φυσική, στα Ελληνικά, στα Θρησκευτικά κλπ.
β. Οι δάσκαλοι που προέρχονται από θεωρητική κατεύθυνση δεν έχουν την
απαιτούμενη επάρκεια στα μαθηματικά και στη Φυσική, όπως και οι
προερχόμενοι από τη θετική και τεχνολογική για τα Ελληνικά και την
Ιστορία.
γ. Βεβαίως για τις παραπάνω αλλαγές θα υπάρξουν αντιδράσεις από τους
συνδικαλιστές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πρέπει όμως να ομολογήσουμε
ότι, εδώ που έχει φτάσει η πατρίδα μας και η εκπαίδευση, κάποιες
αγκυλώσεις του παρελθόντος πρέπει να ξεπεραστούν και να παραδεχθούμε
ότι και το συνδικαλιστικό μας κίνημα, παρά τη τεράστια προσφορά του,
ήταν στιγμές που έκανε λάθη και λειτούργησε ως τροχοπέδη στις θετικές
εξελίξεις. Σήμερα χρειάζεται να κάνουμε όλοι άλματα και υπερβάσεις,
ξεπερνώντας τα συντεχνιακά μας συμφέροντα για το καλό της πατρίδας και
των παιδιών μας.
7. Το μάθημα της Βυζαντινής Ιστορίας να το έχουν ως
πρώτη ανάθεση οι Ιστορικοί και οι Θεολόγοι μόνο, γιατί η ερμηνεία των
ιστορικών γεγονότων της περιόδου αυτής απαιτεί αυξημένες θεολογικές
προϋποθέσεις για να κατανοηθεί και να ερμηνευθεί, τις οποίες διαθέτουν
και έχουν σπουδάσει, κυρίως οι Θεολόγοι. Τα περισσότερα και βασικότερα
κεφάλαια της Βυζαντινής Ιστορίας: Διωγμοί, Σχίσμα, Σταυροφορίες,
Αιρέσεις, Οικουμενικές Σύνοδοι, Εικονομαχία, Μεταρρύθμιση,
εκχριστιανισμός Σλάβων και Ρώσων, Ενωτικοί–ανθενωτικοί, ο ρόλος του Πάπα
στη Δύση, Ισλαμισμός-Άραβες, Μ. Κωνσταντίνος, Μ. Θεοδόσιος,
Ιουστινιανός, Ηράκλειος, Ίσαυροι, Νικηφόρος Φωκάς, Παλαιολόγοι, μόνο με
θεολογικές γνώσεις μπορούν να ερμηνευθούν. Άλλωστε μαθήματα Βυζαντινής
ιστορίας διδάσκουν ήδη στα Θρησκευτικά της Γ΄ Γυμνασίου.
8. Οι καθηγητές που βαθμολογούν στα βαθμολογικά
κέντρα των πανελλαδικών εξετάσεων, πάση θυσία, δεν θα πρέπει να
γνωρίζουν από διαρροές ποιών σχολείων ή περιοχών είναι τα γραπτά που
βαθμολογούν, γιατί κάποιοι επηρεάζονται. Βαθμολογούν αυστηρότερα η
επιεικέστερα. Αν γνωρίζουν ότι βαθμολογούν το τάδε ονομαστό
ακριβοπληρωμένο ιδιωτικό σχολείο, που φοιτούν πλούσιοι και επώνυμοι, η
της τάδε ακριβής και εύπορης περιοχής της πλουτοκρατίας, κάποιοι άθελά
τους επηρεάζονται. Ενώ αν γνωρίζουν ότι βαθμολογούν σχολεία της τάδε
φτωχικής περιοχής ή της ιδιαίτερης πατρίδας τους, άθελά τους γίνονται
επιεικέστεροι και δίκαια ίσως, γιατί αυτά τα παιδιά δεν είχαν
δυνατότητες βοήθειας και υποστήριξης.
9. Οι καθηγητές που εξετάζουν στα κέντρα μαθητών με
μαθησιακές δυσκολίες, πρέπει να επιμορφώνονται ουσιαστικά, για τον τρόπο
εξέτασης, να εξειδικεύονται στο χειρισμό των μαθητών αυτών, γιατί
πολλοί απ’ αυτούς δεν έχουν καμία γνώση για τις μαθησιακές δυσκολίες,
παρουσιάζουν προβλήματα στον τρόπο εξέτασης των μαθητών αυτών, κάνουν
τραγικά λάθη, διακατέχονται από τάση υποτίμησή τους και αδικούν τους
μαθητές. Επίσης το ότι σ’ αυτούς τους μαθητές δεν δίνεται παραπάνω
χρόνος, είναι απαράδεκτο παιδαγωγικά και επιστημονικά, αφού αποτελεί
βασική δυσκολία των μαθησιακών προβλημάτων και ισχύει σ’ όλα τα
ευρωπαϊκά κράτη. Οι διαμαρτυρίες των γονιών έχουν βάση και χρειάζεται
αναθεώρηση της διαχείρισης εκ μέρους του Υπουργείου του χρόνου
προετοιμασίας και επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος. 10. Αξιολόγηση για όλους και από περισσότερα του
ενός πρόσωπα. Όσο ίσχυε η αξιολόγηση, οι καθηγητές έδειξαν εκπληκτικό
ενδιαφέρον για το λειτούργημά τους, τις επιμορφώσεις τους, την μορφωτική
αναβάθμισή τους. Όσο περισσότεροι αξιολογούν τόσο πιο
αξιοκρατική-αντικειμενική γίνεται η αξιολόγηση. Αξιολόγηση όχι μόνο εκ
των άνω προς τα κάτω αλλά και εκ των κάτω προς τα άνω. Ο καθηγητής να
μην αξιολογείται μόνο από το Σύμβουλο και τον Διευθυντή, αλλά και από
τους μαθητές, με κάποιο τρόπο που μπορεί να βρεθεί, π.χ με ανώνυμο
ερωτηματολόγιο, στις γνώσεις, μεταδοτικότητα, διαχείριση τάξης, σχέση με
μαθητές κλπ., με 10% συμμετοχή κατ’ αρχήν στη συνολική του αξιολόγηση.
Άλλωστε τον 4ο μ.Χ. αιώνα στις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας, οι
φοιτητικοί σύλλογοι επέλεγαν τους καθηγητές τους. Σήμερα οι καθηγητές
που διδάσκουν μαθήματα πανελλαδικών εξετάσεων, πρέπει να επιλέγονται από
τους μαθητές. Ο πιο αντικειμενικός κριτής του καθηγητή είναι οι μαθητές
του.
Οι Σύμβουλοι και οι Διευθυντές σχολείων να αξιολογούνται με βαθμό και
όχι να ψηφίζονται, όχι μόνο από τους προϊσταμένους των αλλά και από
τους καθηγητές. Οι καλύτεροι αξιολογητές των Συμβούλων και Διευθυντών
είναι οι καθηγητές, γιατί αυτοί συνεργάζονται μαζί τους περισσότερο
χρόνο. Ας μην υποτιμούμε την κρίση τους. Την αντικατάσταση της
συνέντευξης με την αξιολόγηση από τους καθηγητές, στην επιλογή των
Δ/ντών την θεωρώ άκρως θετική, μόνο που έπρεπε να αξιολογούνται με
βαθμολογία από τους καθηγητές τους και όχι να ψηφίζονται και να μπορούν
να επιλέγουν στη συνέχεια όλα τα σχολεία.Υπήρξαν μικρά επαρχιακά σχολεία
που ο σύλλογος που ψήφισε τον Δ/ντή, ήταν δύο μόνο καθηγητές και άλλα
σχολεία στα οποία αποκλείστηκαν ικανοί υποψήφιοι Δ/ντές, από τις κλίκες
που δημιουργήθηκαν. Υπήρξαν περιπτώσεις που έγινε Δ/ντής με 5
αντικειμενικά μόρια, ενώ αποκλείστηκε ο συνυποψήφιός του με 20. Όπως
εφαρμόστηκε δημιούργησε αδικίες και δικαίως αμφισβητείται από το ΣΤΕ,
πρέπει να υπάρξουν βελτιώσεις, έχει και θετικά στοιχεία. 11. Για την επιλογή των αναπληρωτών είναι απαράδεκτο
να μη μοριοδοτούνται το μεταπτυχιακό, το διδακτορικό, η επάρκεια στις
ΤΠΕ και οι ξένες γλώσσες, όπως γίνεται για τα στελέχη. Τι θέλουμε
καθηγητές μειωμένων δυνατοτήτων; Τι κίνητρα δίνουμε για την
επιστημονική, διδακτική και παιδαγωγική τους ανάπτυξη;
Προφανώς κανένα κίνητρο ,μεσα σε τόση θολούρα αντε να καταλάβεις γιατι αυτός με το διδακτορικό πάει αναπληρωτής στη Σίκινο
12.Υπάρχει απόλυτη ανάγκη να τοποθετηθούν σχολικοί
ψυχολόγοι, έστω ένας ή δύο κατ’ αρχήν σε κάθε νομό, για να μπορούν να
επιλαμβάνονται των εξειδικευμένων ψυχολογικών προβλημάτων και
συμπεριφορών, ορισμένων μαθητών, που δεν είναι δυνατόν να
αντιμετωπισθούν από τους καθηγητές. Τελευταία το Υπουργείο Παιδείας
ακούγοντας τις προτάσεις πολλών Συμβούλων, έστειλε ψυχολόγους με
ετήσιες συμβάσεις στα σχολεία. Ευελπιστούμε ότι θα τοποθετηθούν και
μόνιμοι με το νέο σχολικό έτος. Υπάρχουν μαθητές σε σχολεία, ιδιαίτερα
στα ΕΠΑΛ και σε Νυκτερινά, με τέτοιες συμπεριφορές, που προβληματίζουν
αν έπρεπε να είναι σε γενικό σχολείο η σε ειδικό σχολείο και χρειάζονται
ψυχολογική υποστήριξη. Οι καθηγητές φθείρονται και κουράζονται
ψυχολογικά, σε επικίνδυνο για την υγεία τους βαθμό, χωρίς να σημαίνει
πάντα ότι αυτοί έχουν το πρόβλημα, αφού σε άλλα τμήματα δεν έχουν
δυσκολία. Το να αναφέρουν, ότι μετά από το μάθημα σ’ αυτό το τμήμα
παίρνω ηρεμιστικό για να συνέλθω, ή δεν αντέχω άλλη χρονιά σε αυτό το
τμήμα, δείχνει «του λόγου το αληθές», αλλά και το μέγεθος του
προβλήματος, μαζί με την επικινδυνότητα του έργου του καθηγητή σήμερα.
Μη λησμονούμε ότι σύμφωνα με πανευρωπαϊκές έρευνες, το επάγγελμα του
καθηγητή σήμερα θεωρείται ιδιαίτερα στρεσογόνο και ψυχοφθόρο,
κατατάσσοντάς το στα ιδιαίτερα ανθυγιεινά επαγγέλματα από ψυχολογικής
πλευράς.
Οι Διευθυντές στην κατανομή των μαθημάτων, όταν υπάρχει δυνατότητα,
πρέπει να φροντίζουν ώστε η ανάθεση των δύσκολων τμημάτων να γίνεται
στους πιο έμπειρους και ικανούς καθηγητές και όχι να δίνονται στους
άπειρους, στους νέους ή στους αναπληρωτές. Αλλά και το ενδιαφέρον και οι
παρεμβάσεις τους, για την ομαλή διεξαγωγή των μαθημάτων, την τήρηση της
εξειδίκευσης στην ανάθεση των μαθημάτων, να είναι ουσιαστικές και όχι
να γίνεται με βάση την αρχαιότητα, τα συμφέροντα ή τις κοινωνικές
σχέσεις. 13.Είναι απαράδεκτο επιστημονικά και παιδαγωγικά, να
έχουμε στα σχολεία καθηγητές 67 ετών, σύμφωνα με τα σχεδιαζόμενα μέτρα
αύξησης ορίων συνταξιοδότησης. Δεν έχουν τις δυνατότητες, τις αντοχές,
την επικοινωνία με μαθητές 50 και 60 χρόνια νεώτερους. Ο καθηγητής δεν
είναι επάγγελμα γραφείου. Ο καθηγητής, αν κρίνεται απαραίτητο να
εργάζεται μέχρι τα 67, το αργότερο στα 60 πρέπει να μετατάσσεται σε
θέσεις γραφείου, εφ’ όσον το επιθυμεί. 14. Να κλείσουν οι μισές από τις καθηγητικές σχολές
των Πανεπιστημίων, γιατί δεν χρειάζονται πλέον τόσοι καθηγητές. Παράγουν
άνεργους και επιβαρύνουν άσκοπα τον εθνικό προϋπολογισμό, παρέχοντας
δωρεάν επιστημονικό δυναμικό σε άλλα κράτη. Τα τεράστια ποσά που θα
εξοικονομηθούν να διατεθούν για την βελτίωση της παρεχόμενης παιδείας.
Έχουμε 21 Φιλολογικά τμήματα, 6 Μαθηματικά, 5 Φυσικής, 5 Χημείας, 3
Γεωλογίας, 5 Βιολογίας κλπ. Με τα μισά εξ αυτών καλύπτουμε όλες τις
εκπαιδευτικές μας ανάγκες. Γεμίσαμε με πανεπιστημιακές σχολές όλες τις
πόλεις, χωρίς να υπάρχει ανάγκη, υποβαθμίσθηκε το επίπεδο των
πτυχιούχων, και μετά διερωτόμαστε πως φθάσαμε στα πρόθυρα της
χρεοκοπίας. 15. Να ανοίξουν άμεσα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, όπως είναι σ’ όλες τις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες γιατί:
α. Οι εύποροι ούτως ή άλλως τα παιδιά τους τα στέλνουν στα
Πανε-πιστήμια του εξωτερικού, έτσι φεύγει συνάλλαγμα που θα μπορούσε να
μένει στην Ελλάδα.
β. Τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπο-λογισμό, αλλά δημιουργούν θέσεις εργασίας. 16. Να επιλεγούν ικανοί, καταρτισμένοι και επαρκείς
ιερωμένοι, οι οποίοι να εισέρχονται στις σχολικές μονάδες για συνδρομή
στο παιδευτικό έργο του σχολείου, τη στήριξη, καθοδήγηση, υποστήριξη,
μέσα από την προσωπική επαφή. Το σχολείο οφείλει να ανοίγεται και να
συνεργάζεται με όλους τους φορείς που μπορούν να το βοηθήσουν. Μας
ενδιαφέρει η ψυχική υγεία των παιδιών και οφείλουμε να χρησιμοποιήσουμε
κάθε μέσο γι’ αυτό. Είναι απαράδεκτο να θέλουμε την Εκκλησία μόνο για να
μας επιχορηγεί τις εκδρομές και την υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων
και να μην συνεργαζόμαστε και σε άλλους τομείς διαπαιδαγώγησης.
Η έννοια της κριτικής σκέψης/στάσης δεν είναι
καινούργια. Ωστόσο η πρακτική της περιορίστηκε συχνά στη μειοψηφία
μιας ελίτ που έχει τα προνόμια και εξουσία την οποία χρησιμοποιεί
για να προωθήσει τα συμφέροντα των λίγων.
04/04/2016
Α. Οι
επερχόμενες γενιές είναι πιθανό να ζήσουν στην εποχή μιας
αδιανόητης αποδιοργάνωσης. Είμαστε υποχρεωμένοι να τις βοηθήσουμε
να μάθουν πώς να μαθαίνουν, όχι πώς να αναλώνονται στον
ανταγωνισμό και τη βαθμοθηρία.
Β. Τα παλαιότερα πρότυπα σύμφωνα με τα οποία
κάποιος έπρεπε απλώς να συγκεντρώσει υψηλή βαθμολογία σε
σταθμισμένα τεστ βασικών δεξιοτήτων, δεν μπορούν πλέον να
αποτελούν τα μόνα μέσα για την αξιολόγηση της επιτυχίας ή της
αποτυχίας των μαθητών και μαθητριών μας που φοιτούν στη γενική ή
στην τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση. Γ. Η έννοια της κριτικής σκέψης/στάσης δεν
είναι καινούργια. Ωστόσο η πρακτική της περιορίστηκε συχνά στη
μειοψηφία μιας ελίτ που έχει τα προνόμια και εξουσία την οποία
χρησιμοποιεί για να προωθήσει τα συμφέροντα των λίγων. Αλλά οι
λίγοι, εκείνοι που κατέχουν την υπέρτατη δύναμη της πειθαρχημένης
σκέψης την χρησιμοποιούν για να προωθήσουν, όπως θα περίμενε
κανείς, τα συμφέροντα των λίγων. Δ. Η αντίληψη της εκπαίδευσης με βάση αυτή την
οπτική εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με μια σειρά θεμάτων,
όπως η παιδαγωγικές μέθοδοι και πρακτικές, οι τύποι της γνώσης, η
ευθύνη της κοινότητας και των εκπαιδευτικών φορέων, ο ρόλος των
μαθητών, των εκπαιδευτικών και των γονέων, καθώς και η λογοδοσία
των ενδιαφερομένων μερών.
Τα παραπάνω είναι ορισμένα από τα σημεία του κειμένου για το “Εθνικό Σχολικό Πρόγραμμα” που επεξεργάζεται η Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου, στο οποίο αναφέρονται τα εξής: Οι νέοι παγκόσμιοι κίνδυνοι
Καθώς ο κόσμος αλλάζει σήμερα με γεωμετρικά επιταχυνόμενο
ρυθμό προσχωρώντας σε μια εντατικοποιημένη πολυπλοκότητα, οι
άνθρωποι και οι κοινωνίες καλούνται συνεχώς να προσαρμόζονται και
να αντεπεξέρχονται σε νέες και αστάθμητες συνθήκες. Οι νέοι
παγκόσμιοι κίνδυνοι, από την οικονομική αποδιοργάνωση έως τους
πολέμους και την προσφυγική κρίση έχουν αντίκτυπο σε όλους μας, αν
και διαφέρει ο τρόπος με τον οποίο μας πλήττουν και ο βαθμός της
έντασής τους. Παρόλα αυτά, η αστάθεια που χαρακτηρίζει τον
σημερινό κόσμο, και τη χώρα μας ειδικότερα, θα μπορούσε να
θεωρηθεί αφορμή κινητοποίησης της επιτακτικής ανάγκης μαθητών και
εκπαιδευτικών να πρωτοτυπήσουν, να δημιουργήσουν, να πράξουν
συλλογικά και με αλληλεγγύη μεταξύ τους. Η απάντηση στην τρέχουσα
σύνθετη παγκόσμια κατάσταση είναι η οικοδόμηση μιας άλλης σχέσης
με τη γνώση και τον κόσμο, μέσα από ένα σχολείο σύγχρονο, που
καλλιεργεί την επιθυμία για μάθηση και την απόλαυση της γνώσης,
χωρίς διακρίσεις: ανοιχτό και ισότιμα προσβάσιμο σε όλα τα παιδιά
ανεξάρτητα από φύλο, καταγωγή, κοινωνική τάξη, εθνικότητα,
θρήσκευμα, μητρική γλώσσα και φυσική κατάσταση. Νέα «άτακτη» τάξη πραγμάτων
Σ’ αυτό το πλαίσιο καταιγιστικών αλλαγών, είναι απαραίτητο να
αναπτύξουμε τις διαθέσεις και τις ικανότητες εκείνες που θα μας
επιτρέψουν να αντιμετωπίσουμε την νέα «άτακτη» τάξη πραγμάτων
μαθαίνοντας πώς να λειτουργούμε μέσα σε αυτή, ή και κριτικά ως
προς αυτή, χρησιμοποιώντας τις υποκειμενικότητές μας δημιουργικά.
Το μέλλον απαιτεί από όλους μας, και ιδιαίτερα από τους νέους
μας, να αναζητούν ολοένα πιο αποτελεσματικούς τρόπους στοχασμού, να
αναπτύσσουν διαρκώς ικανότητες κριτικής ανάγνωσης και σφαιρικής
ερμηνείας της πραγματικότητας, καθώς και ικανότητες διερεύνησης
διαφορετικών οπτικών πριν τη λήψη αποφάσεων. Επικίνδυνοι συνδυασμοί
Η λογική της εποχής μας ενίοτε παράγει επικίνδυνους
συνδυασμούς, όπως ας πούμε, τα αεροπλάνα τζετ και ο
φονταμενταλισμός ή οι υποθήκες κατοικιών και τα αμοιβαία κεφάλαια
υψηλού κινδύνου (hedge funds). Εξίσου συχνά, όμως, δημιουργεί
θαύματα, όπως οι επαναστατικές ιατρικές ανακαλύψεις και οι
συναρπαστικές θεωρήσεις στη φιλοσοφία και στις κοινωνικές
επιστήμες. Για να αποκριθούμε επαρκώς στις σύγχρονες προκλήσεις,
πρέπει να είμαστε σε θέση να εκτιμούμε ό,τι έχουμε στη διάθεσή
μας και να σχεδιάζουμε οραματικά, να διαβάζουμε ανάμεσα και πίσω
από τις γραμμές, να επιλέγουμε με ορθή κρίση και κριτικό
αναστοχασμό, να εξετάζουμε με ευαισθησία τις κοινωνικές συνθήκες,
να στηριζόμαστε σε κριτήρια που έχουν τη δυνατότητα της
αυτοδιόρθωσης. Οι επερχόμενες γενιές είναι πιθανό να ζήσουν στην
εποχή μιας αδιανόητης αποδιοργάνωσης. Είμαστε υποχρεωμένοι να τις
βοηθήσουμε να μάθουν πώς να μαθαίνουν, όχι πώς να αναλώνονται
στον ανταγωνισμό και τη βαθμοθηρία. Οι γονείς
Οι γονείς, η οικογένεια και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον,
που αποτελούν κρίσιμους παράγοντες κοινωνικοποίησης, κατά κανόνα
μεταβιβάζουν στα παιδιά τις πολιτισμικές αξίες που οι ίδιοι
απέκτησαν μια γενιά νωρίτερα, καθώς και τις κανονιστικές αρχές και
αξίες που είναι αποδεκτές από τον κοινωνικό περίγυρο. Δηλαδή, το
άμεσο κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού μπορεί, άθελά του, να το
μετατρέψει σε θύμα του παρελθόντος, και να το κοινωνικοποιήσει με
τρόπους που αναπαράγουν ακατάλληλες για το σήμερα και το αύριο
πολιτισμικές πρακτικές, άλλοτε μέσω μιας άμεσης καθοδήγησης και
άλλοτε χωρίς συνειδητή πρόθεση. Και ενώ είναι σημαντικό να
έχουμε κατανοήσει το παρελθόν καθώς σχεδιάζουμε για το μέλλον, η
κατανόηση αυτή δεν επαρκεί για να βοηθήσουμε κάποιον/α να
εξελιχθεί σε λειτουργικό/ή και ενεργό πολίτη ο οποίος/η οποία ζει
έναν βίο άξιο για τον ίδιο/την ίδια και για τον περίγυρό
του/της. Εδώ είναι που η δημόσια εκπαίδευση έχει το βαρυσήμαντο
ρόλο να καταστήσει την κριτική σκέψη και στάση των μαθητών, τις
δημοκρατικές αξίες και την κουλτούρα ισότητας κεντρικούς στόχους
της παιδείας. Βαθμολογίες- Ψευδεπίγραφη «αριστεία»
Τα παλαιότερα πρότυπα σύμφωνα με τα οποία κάποιος έπρεπε απλώς
να συγκεντρώσει υψηλή βαθμολογία σε σταθμισμένα τεστ βασικών
δεξιοτήτων, δεν μπορούν πλέον να αποτελούν τα μόνα μέσα για την
αξιολόγηση της επιτυχίας ή της αποτυχίας των μαθητών και μαθητριών
μας που φοιτούν στη γενική ή στην τεχνική-επαγγελματική
εκπαίδευση. Ενώ τα θεσμικά όργανα της εκπαίδευσης είναι κυρίως
κομφορμιστικά, είναι σημαντικό να σκεφτούμε και να αξιοποιήσουμε
τις μετασχηματιστικές δυνατότητες της εκπαίδευσης. Η συγκεντρωτική
εξουσία στην εκπαίδευση, ένας θεσμός συνήθως ιεραρχικός και υπό
κρατικό έλεγχο, μπορεί να λειτουργήσει ως μια άλλη μορφή
καταπίεσης, όπου η δημιουργικότητα και η καινοτομία συντρίβονται
υπό το βάρος μιας ψευδεπίγραφης «αριστείας». Να απομακρυνθούμε από τον εμπορικό, συντεχνιακό και καταναλωτικό προσανατολισμό της εκπαίδευσης
Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να απομακρυνθούμε από τον
εμπορικό, συντεχνιακό και καταναλωτικό προσανατολισμό της
εκπαίδευσης, και αντίθετα να κινηθούμε προς τον στόχο της
ενθάρρυνσης των μαθητών να επιτυγχάνουν, με τον τρόπο που μπορεί ο
καθένας ή η καθεμία, εσωτερική ωριμότητα και ισορροπία καθώς και
την αίσθηση της πληρότητας που προκύπτει όταν κάποιος μπορεί να
αναλαμβάνει δράση και να συνεργάζεται με άλλους, ώστε να
παράγονται γνώσεις, ιδέες ή αντικείμενα τα οποία είναι πολύτιμα,
τόσο για το άτομο όσο και για το κοινωνικό περιβάλλον του. Θα
πρέπει να υποστηρίξουμε και να προωθήσουμε τη δημιουργία αμοιβαίων
και αμοιβαία ενισχυτικών σχέσεων μεταξύ όλων εκείνων που
ασχολούνται με την εκπαίδευση, αλλά και μεταξύ όλων των
εκπαιδευτικών κλάδων, έτσι ώστε κάθε μαθητής και μαθήτρια να
είναι ελεύθερος/η να αναπτύξει τη δική του/της μοναδική αποστολή
στην κοινωνία, μέσα από ένα πολύπλευρο φάσμα εμπειριών. Η δημόσια εκπαίδευσή μας είναι παγιδευμένη
Η δημόσια εκπαίδευση στη χώρα μας, όπως και σε πολλές άλλες
χώρες, δεν έχει πραγματοποιήσει με επιτυχία τη μετάβαση από έναν
τύπο διδασκαλίας που απαιτεί την αποστήθιση πληροφοριών στην
ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών (και των δασκάλων). Η
δημόσια εκπαίδευσή μας είναι παγιδευμένη σε ένα σύστημα
δεσμευμένο να μεταδίδει την επίσημα εγκεκριμένη γνώση, η οποία
διαμορφώνεται από το συγγραφέα ή τους συγγραφείς του σχολικού
εγχειριδίου για κάθε εκπαιδευτικό αντικείμενο, γνώση που δεν
επιτρέπεται να αμφισβητηθεί. Ωστόσο, ο κόσμος του σήμερα και
ιδιαίτερα του αύριο απαιτεί πλέον μια διαφορετικού τύπου
εκπαίδευση για τη νεολαία μας, με την ενεργό βοήθεια των
εκπαιδευτικών που έχουν οι ίδιοι αποκτήσει ικανότητες κριτικής
σκέψης, ή τουλάχιστον τα κίνητρα για την ανάπτυξή της, με τη
βοήθεια προγραμμάτων σπουδών και παιδαγωγικών πρακτικών που
ευνοούν την ανοικτή και ανακαλυπτική μάθηση. Αυτό σημαίνει ότι
χρειαζόμαστε ευέλικτα εκπαιδευτικά υλικά βασισμένα σε προγράμματα
σπουδών με πρωτοτυποποιμένες προδιαγραφές που όμως δίνουν την
δυνατότητα της παρέμβασης του εκπαιδευτικού ώστε τα μαθήματα να
προσαρμόζονται στους διαφορετικούς τύπους ευφυΐας των μαθητών, στις
εμπειρίες, τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντα τους και τους βοηθούν
να αναπτύσσονται δημιουργικά. Κριτική σκέψη και στάση των μαθητών
Το θεωρητικό υπόβαθρο και η τεχνογνωσία που απαιτούνται για να
καλλιεργήσουμε την κριτική σκέψη και στάση των μαθητών στο πλαίσιο
του σχολείου υπάρχουν και μπορούν να αποκτηθούν πρόσθετα. Οι
χώρες που έχουν την προνοητικότητα να καλλιεργούν συστηματικά την
κριτική σκέψη/στάση των μαθητών τους στα σχολεία και την κριτική
σκέψη/στάση των πολιτών όλων των ηλικιών στους χώρους εργασίας
και στην κοινότητα, θα έχουν σημαντικά οφέλη σε σύγκριση με τις
χώρες που δεν κάνουν αυτή την προσπάθεια, μολονότι η επίτευξη του
στόχου αυτού είναι μια δύσκολη αποστολή. Επί του παρόντος,
υπάρχουν χώρες που συστηματικά επιχειρούν να μετατρέψουν το
εκπαιδευτικό τους σύστημα προς αυτή την κατεύθυνση επειδή
αναγνωρίζουν την επείγουσα ανάγκη για ανθρώπους που είναι ανοικτοί
σε νέες ιδέες και προοπτικές, που μπορούν να σκεφτούν «κόντρα στο
ρεύμα» και δεν παίρνουν ό,τι διατίθεται στην «αγορά» των
αναπαραστάσεων ως αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Αντιλαμβάνονται ότι αυτή
η ανάγκη δεν μπορεί παρά να μεγεθύνεται όσο περνάει ο καιρός,
επειδή η κριτική σκέψη/στάση απέναντι στην πληθώρα των
πληροφοριών από τις οποίες καταιγιζόμαστε είναι η απάντηση στην
αυξανόμενη πολυπλοκότητα του
κόσμου μας, το εργαλείο εναργούς ανάλυσης των νέων ανταγωνισμών,
αποκλεισμών και ανισοτήτων που παράγονται αλλά και επεξεργασίας
εναλλακτικών προσανατολισμών σκέψης και δράσης. Συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων
Οι πολύπλοκες και διαφοροποιημένες, αλλά και συγκρουσιακές,
κοινωνίες του σήμερα και του αύριο δεν προσφέρουν ευκαιρίες στους
παθητικούς δέκτες που επιμένουν σε μια απλοϊκή αντίληψη για τον
κόσμο, εκείνους που βλέπουν τα πράγματα με όρους «μαύρο και
άσπρο» και δεν αναγνωρίζουν ότι μπορούν να κατανοηθούν με
ποικίλους τρόπους, που θεωρούν ότι όλες οι ερωτήσεις επιδέχονται
απαντήσεις με «ναι» ή «όχι» χωρίς λεπτές αποχρώσεις, που
αποτυγχάνουν να αντιληφθούν τις διασυνδέσεις ή να αναγνωρίσουν τη
συνάφεια μεταξύ στοιχείων, που αντιλαμβάνονται τα γεγονότα τα
οποία αυτοί γνωρίζουν ως τα μόνα σχετικά και τη δική τους οπτική
γωνία ως τη μόνη λογική. Η εποικοδομητική και ενεργή συμμετοχή των
πολιτών στη λήψη αποφάσεων απαιτεί ανθρώπους που να διαθέτουν
έναν πολύπλοκο συνδυασμό δεξιοτήτων κριτικής σκέψης/στάσης, οι
οποίες μπορεί να μην χρησιμοποιούνται πάντα –διότι δεν ενεργούμε
καθαρά αντικειμενικά και ορθολογικά σε κάθε στιγμή– αλλά που
μπορούν να επιστρατευθούν όταν αυτό απαιτείται. Μειοψηφία μιας ελίτ που έχει τα προνόμια και εξουσία
Η έννοια της κριτικής σκέψης/στάσης δεν είναι καινούργια.
Ωστόσο η πρακτική της περιορίστηκε συχνά στη μειοψηφία μιας ελίτ
που έχει τα προνόμια και εξουσία την οποία χρησιμοποιεί για να
προωθήσει τα συμφέροντα των λίγων. Αλλά οι λίγοι, εκείνοι που
κατέχουν την υπέρτατη δύναμη της πειθαρχημένης σκέψης την
χρησιμοποιούν για να προωθήσουν, όπως θα περίμενε κανείς, τα
συμφέροντα των λίγων. Είναι σημαντικό σήμερα, σε μια δημοκρατική
κοινωνία που θέλει να παραμείνει δημοκρατική και να εμβαθύνει τους
δημοκρατικούς της θεσμούς, η δύναμη της κριτικής μάθησης να γίνει
προσιτή σε περισσότερους ανθρώπους, ιδιαίτερα σε εκείνους με
περιορισμένη πρόσβαση στις εκπαιδευτικές ευκαιρίες που είναι
παραδοσιακά διαθέσιμες στους λίγους ευνοημένους. Πόσοι από τους νέους μας θα ζήσουν στην ανεργία και την υπο- απασχόληση στην σύγχρονη, ανελέητη εποχή;
Το ερώτημα είναι πόσο χρονοβόρα και επίπονη θα αποβεί η
διαδικασία αυτή και τι είναι αυτό που θα έχει θυσιαστεί από το
κοινό καλό, στο μεταξύ. Πόσοι από τους νέους μας θα ζήσουν στην
ανεργία και την υπο- απασχόληση στην σύγχρονη, ανελέητη εποχή;
Πόσος χρόνος θα περάσει μέχρι να εγκαταλείψουμε τις παραδοσιακές
προσπάθειες να διδάσκουμε τους νέους τι να σκέπτονται; Τέτοια
διδάγματα αδυνατούν να τους προετοιμάσουν για τον πραγματικό κόσμο
που καλούνται να αντιμετωπίσουν. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να
καταστήσουμε δυνατή μια ριζική αλλαγή στα σχολεία μας: μια αλλαγή
που θα δημιουργεί νέες δυνατότητες, νέους θεσμούς και μια νέα
γραμματική μάθησης. Φορτικά πιέζουμε τα παιδιά μας να τελειώσουν το σχολείο με καλούς βαθμούς
Είμαστε πρόθυμοι σήμερα να δαπανήσουμε περισσότερα χρήματα για
την εκπαίδευση των παιδιών μας από ό,τι για οτιδήποτε άλλο, αν και
δεν έχουμε καμία εγγύηση ότι ένα απολυτήριο λυκείου ή ένα
πτυχίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα βάλει το κεφάλι τους κάτω
από μια στέγη (αν δεν μπορούμε να τους προσφέρουμε αυτή τη στέγη
εμείς οι ίδιοι). Φορτικά πιέζουμε τα παιδιά μας να τελειώσουν το
σχολείο με καλούς βαθμούς, χωρίς να ξέρουμε ακριβώς γιατί το
κάνουμε. Έχουμε, επίσης, χάσει την αίσθηση του γιατί ξοδεύουμε
τόσο πολλά για να φοιτήσουν τα παιδιά μας στο πανεπιστήμιο, με την
κατάσταση που επικρατεί σήμερα. Θα πρέπει να ξανασκεφτούμε τον ρόλο της τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης όπως ακριβώς πρέπει να ξανασκεφτούμε και τον ρόλο των
σχολείων μας
Στο παρελθόν, το πανεπιστημιακό πτυχίο ήταν το όχημα που
βοηθούσε κάποιον να βελτιώσει την κοινωνική του θέση, να αποκτήσει
ευρυμάθεια, και να έχει ένα επάγγελμα το οποίο θα του εξασφάλιζε
καλό μισθό και κοινωνικό status. Σήμερα τίποτε από αυτά δεν
ισχύει. Γι’ αυτό, θα πρέπει να ξανασκεφτούμε τον ρόλο της
τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπως ακριβώς πρέπει να ξανασκεφτούμε και
τον ρόλο των σχολείων μας. Λαμβάνουμε ως δεδομένο ότι το σχολείο
είναι «κάτι καλό». Θα επιθυμούσαμε απλώς τα σχολεία μας να είναι
λίγο περισσότερο αποτελεσματικά, έτσι ώστε οι γονείς να μην
χρειάζεται να πληρώνουν για φροντιστηριακά μαθήματα που θα
βοηθήσουν τα παιδιά τους να μπουν στο πανεπιστήμιο. Μερικοί από
εμάς ευχόμαστε τα σχολεία να ήταν σε καλύτερα κτήρια και οι
δάσκαλοι να έδειχναν περισσότερη έγνοια και να «έβαζαν στα παιδιά
καλύτερους βαθμούς», να διδάσκουν καλά τα βασικά γνωστικά
αντικείμενα (ότι και αν σημαίνει αυτό). Μερικοί από εμάς θα
επιθυμούσαμε επίσης το απολυτήριο του λυκείου να είχε κάποια
μεγαλύτερη αναγνώριση σε πρακτικό επίπεδο. Αλλά ας σταματήσουμε
και ας σκεφτούμε για μια στιγμή: δεν θα θέλαμε όλοι κάτι
περισσότερο από αυτό για τη μελλοντική γενιά; Σίγουρα η απάντηση
είναι το ναι. Θέλουμε σχολεία που θα παρέχουν στους νέους μας
γνώσεις και ικανότητες που θα τους φανούν χρήσιμες στην ζωή τους
και μια εκπαίδευση που θα διαμορφώνει πολίτες του αύριο, με τρόπους
που θα συμβαδίζουν καλύτερα με πολύπλοκες δημοκρατικές κοινωνίες,
σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο. Διαδικασία μηχανιστικής μετάδοσης έτοιμης και κλειστής γνώσης
Τα σχολεία μας δεν θα είναι σε θέση να παρέχουν στους μαθητές
την παιδεία που χρειάζονται στο παρόν και στο μέλλον, αν η
εκπαίδευση συνεχίσει να συνιστά μια διαδικασία μηχανιστικής
μετάδοσης έτοιμης και κλειστής γνώσης και προώθησης κάποιων
δεξιοτήτων που σχετίζονται με συγκεκριμένα επαγγέλματα που μπορεί
να έχουν αύριο εξαφανιστεί. Αν το σχολείο έχει αποστολή να
εξυπηρετήσει τις σημερινές και τις αυριανές ανάγκες, η παιδεία θα
πρέπει να γίνει αντιληπτή ως διαδικασία συγκρότησης αυτοδύναμων,
δημοκρατικών και συλλογικά σκεπτόμενων κοινωνικών δρώντων. Λογοδοσία των ενδιαφερομένων μερών
Η αντίληψη της εκπαίδευσης με βάση αυτή την οπτική εγείρει
σημαντικά ερωτήματα σχετικά με μια σειρά θεμάτων, όπως η
παιδαγωγικές μέθοδοι και πρακτικές, οι τύποι της γνώσης, η ευθύνη
της κοινότητας και των εκπαιδευτικών φορέων, ο ρόλος των μαθητών,
των εκπαιδευτικών και των γονέων, καθώς και η λογοδοσία των
ενδιαφερομένων μερών. Αυτά είναι τα βασικά συστατικά μιας
δημοκρατικής εκπαίδευσης που ενδιαφέρεται για τη δημιουργία των
συνθηκών που επιτρέπουν στους μαθητές μας να συμβάλλουν υπεύθυνα με
τις ιδέες τους σε έναν κόσμο πολυφωνίας και διαφοράς
–διακινδυνεύοντας ότι αυτές οι ιδέες θα αμφισβητηθούν και θα
αλλάξουν. Σύνδεση των δημοκρατικών αξιών με την εκπαιδευτική διαδικασία
Η σύνδεση των δημοκρατικών αξιών με την εκπαιδευτική διαδικασία
δεν είναι μια καινούρια ιδέα. Κατά τα τελευταία 150 χρόνια,
κορυφαίοι στοχαστές έχουν υποστηρίξει την αντίληψη ότι πρέπει να
δημιουργήσουμε περιβάλλοντα όπου οι μαθητές όλων των ηλικιών
εμβαπτίζονται στις αξίες, τις πρακτικές και τις πεποιθήσεις των
δημοκρατικών κοινωνιών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η πολιτική
δημοκρατία βασίζεται στην ανάπτυξη των συνθηκών που φέρνουν στο
προσκήνιο την επιτέλεση της δημοκρατικής υποκειμενικότητας. Οι
δυνατότητες εμπέδωσης αυτών των συνθηκών μπορούν να
χρησιμοποιηθούν ως κριτήρια για την αποτίμηση τόσο των σχολείων
όσο και της κοινωνίας. Η εκπαίδευση, με αυτή την έννοια, αφορά το
τι μαθαίνουν οι άνθρωποι μέσα και μέσω της επιτέλεσης των
δημοκρατικών τους υποκειμενικοτήτων . Οι μαθητές δεν είναι τα προϊόντα ενός εκπαιδευτικού συστήματος
Αν και υπάρχουν διαφορετικές φωνές και τάσεις μέσα στο κίνημα
για τη δημοκρατική εκπαίδευση, στην πραγματικότητα παρατηρούνται
κοινά χαρακτηριστικά όσον αφορά τις αξίες με τις οποίες η
δημοκρατική εκπαίδευση επιδιώκει να εμποτίσει τη διαδικασία της
μάθησης: συμμετοχή, ενδυνάμωση, λογοδοσία και κοινή ευθύνη. Ένα
άλλο κοινό χαρακτηριστικό στο κίνημα είναι ότι η παιδαγωγική που
προτείνεται είναι αυτή της «αναστοχαστικής εκπαίδευσης», δεδομένου
ότι οι σπουδαστές θεωρούνται ενεργοί σχεδιαστές των νοημάτων,
συν-δημιουργοί της γνώσης και, φυσικά, δημιουργοί της δικής τους
μάθησης και όχι παθητικοί δέκτες της γνώσης, ούτε απλώς μαθητές.
Οι μαθητές δεν είναι τα προϊόντα ενός εκπαιδευτικού συστήματος,
αλλά οι συμμετέχοντες σε μια κοινότητα μάθησης. Η ιδέα των κοινοτήτων μάθησης
Ούτε η ιδέα των κοινοτήτων μάθησης είναι καινούργια.
Επιστήμονες και εμπειρογνώμονες στους χώρους της εκπαίδευσης
συζητούν την ιδέα αυτή ήδη από το 1960. Τουλάχιστον στα χαρτιά
υπάρχουν εξαιρετικά παραδείγματα παιδαγωγικών σχεδίων που
βασίζονται στη μετατροπή της σχολικής τάξης σε μια ερευνητική
κοινότητα –μια κοινότητα όπου οι μαθητές μπορούν να αναπτύξουν την
κριτική τους σκέψη/στάση και τις κοινωνικές δεξιότητές τους, με
σκοπό τη βελτίωση της σχέσης ανάμεσα στην αναγνώριση της ύπαρξης
εναλλακτικών επιλογών και ερμηνειών, στην διαβουλευτική κρίση και
την δημοκρατική λήψη αποφάσεων. Η ιδέα αυτή έχει εμπλουτιστεί
προσφάτως περιλαμβάνοντας τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας σε
κοινότητες μάθησης για τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, αλλά και
για τους γονείς. Μαθητικά συμβούλια και οι επιτροπές μαθητή-δασκάλου-διευθυντή
Με οδηγό το όραμα δημοκρατικής παιδείας που αρθρώνεται εδώ, οι
εκπαιδευτικοί ενθαρρύνονται να διευκολύνουν τη δημιουργική εμπλοκή
των μαθητών στη συμμετοχική μάθηση. Αυτοί οι δάσκαλοι θα μπορούσαν
να προχωρήσουν πέρα από τα συμβατικές πρακτικές για να
οικοδομήσουν περισσότερο ζωτικές και ενδιαφέρουσες εμπειρίες που να
συνδέονται με την καθημερινή ζωή των νέων ανθρώπων. Θα μπορούσαν
να εφαρμόσουν πρακτικές όπως η αυτο-κατευθυνόμενη μάθηση, η κοινή
λήψη αποφάσεων, η εξατομικευμένη ή η οργανωμένη –βάσει σχεδίου–
ομαδική εργασία και η εξάσκηση μαθητών με εργασίες που τους
συνδέουν με την κοινότητα, σύμφωνα και με τις επιλογές και τις
κλίσεις τους. Μια άλλη μορφή θα μπορούσε να είναι η δημιουργία
κατάλληλων συνθηκών για τους μαθητές ώστε να συμμετέχουν στον
εκπαιδευτικό σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων με την δημιουργία
πεδίων δημόσιου διαλόγου για νέους, όπως τα μαθητικά συμβούλια
και οι επιτροπές μαθητή-δασκάλου-διευθυντή. Μια τρίτη μορφή
μπορεί να εκφράζεται μέσω της προσπάθειας που καταβάλλεται από τις
τοπικές αρχές σε επίπεδο πόλης, σχολείου και γειτονιάς, έτσι
ώστε να διασφαλισθεί η συμμετοχική μάθηση μεταβαίνοντας πέραν των
δομών συμβατικών προγραμμάτων και οικοδομώντας «πόλεις της
εκπαίδευσης» ή «κοινότητες». Μια τέταρτη μορφή θα μπορούσε να
αφορά κοινωφελείς οργανισμούς και δράσεις ή δραστηριότητες που
διενεργούνται μετά τη λήξη του ωραρίου του σχολείου και
ενδυναμώνουν τους νέους να διερευνήσουν τα προσωπικά τους
ενδιαφέροντα και να συνδεθούν με την ευρύτερη κοινότητα. Δημοκρατική εκπαίδευση
Ο κοινός παρονομαστής των παραπάνω είναι η δέσμευση της
δημοκρατικής εκπαίδευσης να ξεφύγει από το κουτάκι μιας
ομοιογενούς εκπαίδευσης που διατίθεται σε ένα μέγεθος που
(υποτίθεται πως) ταιριάζει σε όλους. Μέσω της δημοκρατικής
εκπαίδευσης οι νέοι βρίσκουν ένα νόημα, ενεργοποιούνται και
γίνονται κριτικά κοινωνικά υποκείμενα, ή καλύτερα σχεδιαστές των
νοημάτων που σχετίζονται αφενός με τις αλλαγές οι οποίες
συμβαίνουν συνεχώς με αυξανόμενη πολυπλοκότητα και αφετέρου με τις
διαθέσιμες επιλογές, στις οποίες μπορούν δυνητικά να προσθέσουν
εκείνες που θα συλλάβει η στοχαστική φαντασία τους. Με τον τρόπο
αυτό, η δημοκρατική εκπαίδευση λειτουργεί τόσο ως μέσο όσο και ως
αυτοσκοπός. Σε μακροπρόθεσμη βάση, αυτό βοηθά στην ανάπτυξη
πολιτών που σκέφτονται/δρουν κριτικά και μαθαίνουν πάντοτε με
συμμετοχικό τρόπο, δουλεύοντας για τη δημιουργία μιας δημοκρατικής,
σφύζουσας, ηθικής και δίκαιης κοινωνίας. Δημιουργία εκπαιδευτικών συστημάτων
Όλα αυτά σημαίνουν, επίσης, ότι, στην προσπάθεια της
δημιουργίας εκπαιδευτικών συστημάτων κατάλληλων για τις πολύπλοκες
προκλήσεις του σήμερα και του αύριο, οι κοινωνίες μας πρέπει
μάλλον να απομακρυνθούν από τη ρητορική του οικονομισμού. Η
ρηματική κατασκευή αυτού του εργαλειακού λόγου αναπαριστά τους
μαθητές ως «καταναλωτές της μάθησης εξαρτημένους από το
περιεχόμενό της που πρέπει να αγοραστεί από εταιρικούς παρόχους».
Αν μετακινηθούμε από την γλώσσα της οικονομίας και της αγοράς σε
μια γλώσσα της παιδείας, πιθανόν θα έχουμε τη δυνατότητα να
εστιάσουμε στους νέους ως κοινωνικούς δρώντες «οι οποίοι έρχονται
στο προσκήνιο μέσω σχέσεων ανταπόκρισης και ευθύνης». Αυτή η
θέαση του ανθρώπου ως υποκειμένου «υπό κατασκευή» που προοδευτικά
δηλώνει το δικό του «παρόν» στη δημόσια σφαίρα βάζοντας το δικό
του στίγμα, απέχει μακράν από την τεχνοκρατική άποψη που
παρουσιάζει την εκπαίδευση ως μέσο για την επίτευξη προκαθορισμένων
αποτελεσμάτων, και οδηγεί σε μια εκπαιδευτική προσέγγιση που σαφώς
πρεσβεύει ότι «αποκτούμε οντότητα/ταυτότητα μέσω του τρόπου με
τον οποίο εμπλεκόμαστε με ό,τι μαθαίνουμε». Βελτίωση των εργασιακών σχέσεων σε όλο το χώρο της εκπαίδευσης
Τα παραπάνω απαιτούν το συντονισμό των δυνάμεών μας για την
επίτευξη ενός συμμετοχικού και συμπεριληπτικού σχολείου,
βασισμένου στη σύνδεση θεωρίας-πράξης, χωρίς κατηγοριοποιήσεις και
στερεότυπα, με ισότητα και σεβασμό στη διαφορά. Το σχολείο αυτό
διαμορφώνει σχέσεις αυτονομίας και συλλογικότητας, πρακτικές
χειραφέτησης και αναστοχασμού, που εγγυώνται τον έλεγχο της
εξουσίας, τον αποκλεισμό της αυθαιρεσίας, καθώς και την ισότιμη
συνύπαρξη και συνεργασία. Το σχολείο αυτό ανοίγεται στην κοινωνία
και στα προβλήματά της, δημιουργώντας χώρο και χρόνο για την
πραγμάτευσή τους. Αξιοποιεί τη βιωματική εμπειρία των μαθητών και
στοχεύει στην ανάπτυξη γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων,
στάσεων, ευαισθησιών και εμπειριών που υποβοηθούν τη διαμόρφωση
μορφωμένων και ενεργών πολιτών. Αποδυναμώνοντας τη στερεότυπη
αναπαράσταση ενός συμπαγούς, δεδομένου και μονοδιάστατου κόσμου,
το σχολείο αυτό γίνεται ανάχωμα σε στιγματιστικές, ρατσιστικές,
ξενοφοβικές και σεξιστικές εκδηλώσεις. Η βελτίωση των εργασιακών
σχέσεων σε όλο το χώρο της εκπαίδευσης, αλλά και η αναβάθμιση
υλικοτεχνικών-εργαστηριακών υποδομών και βιβλιοθηκών είναι
σημαντικοί προωθητικοί παράγοντες προς αυτή την κατεύθυνση. Η χρηματοδότηση
Εν κατακλείδι, ενώ είναι σημαντικό να εξετάσουμε τα επείγοντα
πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκπαίδευση στη χώρα μας
ειδικότερα, και ιδιαίτερα τα προβλήματα που προκαλούνται από την
ολοένα μειούμενη χρηματοδότηση, με αποτέλεσμα την ανεπάρκεια στον
αριθμό των καθηγητών, την έλλειψη κατάλληλων χώρων και υποδομών,
κ.λπ., είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την κατεύθυνση προς την οποία
θα πρέπει να κινηθούμε, έτσι ώστε να μην σπαταλήσουμε άσκοπα
ακόμα και αυτούς τους περιορισμένους οικονομικούς πόρους. Αν
συνεχίσουμε να κάνουμε μικρές «βελτιώσεις» στη συμβατική,
εργαλειακή εκπαίδευση, η χρηματοδότηση θα βοηθήσει μόνο για να
διατηρηθεί ένας τύπος εκπαίδευσης που θα αναπαράγει τις συνθήκες
που έχουν δημιουργήσει ή φέρει στο προσκήνιο τις κοινωνικές και
οικονομικές κρίσεις, τον άκρατο καταναλωτισμό, τις ολοκληρωτικές
ιδέες και τους παγκόσμιους πολέμους. Θα συνεχίσουμε να γινόμαστε
μάρτυρες της αναντιστοιχίας μεταξύ του τι διδάσκεται στα σχολεία
και του τι οι μαθητές μας και οι αυριανοί πολίτες χρειάζεται να
γνωρίζουν και να επιτελούν. Εκπαιδευτικό σύστημα που βασίζεται στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκτιμά την ελευθερία και την ευθύνη
Ως εκ τούτου, οφείλουμε να ασχοληθούμε με αυτά τα θέματα και να
τα εξετάσουμε στο εσωτερικό των πλαισίων μάθησης, δημιουργώντας
πολύπλευρες και δημιουργικές ευκαιρίες για τους νέους ώστε να
βιώσουν τη δύναμη και τις δυνατότητες που προσφέρει η δημοκρατία
στο πλαίσιο μιας υποστηρικτικής κοινότητας εμπιστοσύνης. Μπορούμε
να μετατρέψουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα σε ένα σύστημα που
βασίζεται στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκτιμά την
ελευθερία και την ευθύνη, τη συμμετοχή και τη συνεργασία, την
ισότητα και τη δικαιοσύνη. Για να δημιουργήσουμε έναν πιο δίκαιο,
βιώσιμο και δημοκρατικό κόσμο, χρειαζόμαστε τη δημοκρατική
εκπαίδευση. Το κείμενο συντάχτηκε μετά από διαβούλευση με τα άλλα
μέλη της υποεπιτροπής από την συντονίστρια Β. Δενδρινού και πήρε
την τελική του μορφή με την σημαντική συμβολή της Αθηνάς Αθανασίου
και του Γιάννη Σταυρακάκη.
Ξεκολλάει ο Μετροπόντικας έπειτα από σχεδόν 1 χρόνο παραμονής στο σταθμό
ΝΙΚΑΙΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες από την Αττικό Μετρό στο ypodomes.com η
¨περιποίηση" του ΤΒΜ έχει ολοκληρωθεί και πλέον όλα είναι έτοιμα για να
ξεκινήσει την ερχόμενη εβδομάδα το ταξίδι του για το υπόλοιπο μισό της
διαδρομής.
Επόμενη στάση του μηχανήματος θα είναι ο σταθμός ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ που
υπολογίζεται να φτάσει το ερχόμενο Φθινόπωρο. Ο χρόνος που θα χρειαστεί
θα καθοριστεί από το υπέδαφος που θα συναντήσει και όπως εκτιμάται θα
είναι σκληρο και πετρώδες.
Η μεγάλη πρόκληση θα είναι μετά, στην προσέγγιση του σταθμού ΠΕΙΡΑΙΑΣ.
Στο εργοτάξιο του σταθμού δεν έχει ξεκινήσει για τα καλά η εκσκαφή και
αυτό θα γίνει σταδιακά καθώς απαιτείται "χειρουργική" ακρίβεια.
Η εγγύτητα με τη θάλασσα έχει προκαλέσει σημαντικές τεχνικές προκλήσεις
που έχουν αντιμετωπιστεί μέχρι σήμερα και τώρα περνάμε στην κρίσιμη
φάση της διάνοιξης του σταθμού η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί το
πρώτο εξάμηνο του 2017. Θα πρέπει να σημειώσουμε πως ο Μετροπόντικας δεν
μπορεί να φτάσει στον σταθμό αν προηγουμένως δεν έχει υπάρξει η πλήρης
εκσκαφή του και η τσιμεντένια πλάκα δαπέδου για να τον υποδεχθεί.
Ακολούθως θα συνεχίσει μέχρι τον τερματικό σταθμό ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ και
από εκεί για μερικές εκατοντάδες μέτρα, πιθανότατα μέχρι το τέλος του
2017 θα φτάσει το Φρέαρ Δηληγιάννη από όπου θα εξέλθει.
ΣΤΑ ΜΙΣΑ
Σήμερα η εκσκαφή του συνόλου των σηράγγων έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό
50,80%. Ο Μετροπόντικας ξεκίνησε την πορεία του τον Σεπτέμβριο του 2013
από το εργοτάξιο της εισόδου του και έφτασε κατά σειρά στους σταθμούς
ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ στις 16 Ιουνίου 2014, στον ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ στις 25 Νοεμβρίου και
στη ΝΙΚΑΙΑ στις 27 Απριλίου 2015. Έκτοτε βρίσκεται εκεί και συντηρείται.
ΤΟ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
Σε αυτή τη φάση το χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί είναι εκτός
πραγματικότητας και αναμένεται η επιμήκυνση του τουλάχιστον μέχρι το
2019. Το έργο χρηματοδοτείται ως έργο-γέφυρα από το Νέο ΕΣΠΑ 2014-2020
μέσα από το Ε.Π.ΥΜΕ-ΠΕΡΑΑ ενώ χρηματοδοτήθηκε και από το ΕΣΠΑ 2007-2013.
Το κόστος του φτάνει τα 660εκ.ευρώ και σήμερα είναι το μοναδικό έργο
Μετρό στο δίκτυο της Αθήνας.
Μέσα στο 2017 αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες για την
κατασκευή τής διπλής σιδηροδρομικής μέχρι το Ψαθόπυργο της Αχαΐας,
δηλαδή περίπου 17 χιλιόμετρα πριν από την πόλη της Πάτρας.
Όπως είπε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ Παναγιώτης
Θεοφανόπουλος, κατά την διάρκεια συνάντησης που είχε στην Πάτρα με
εκπροσώπους επιχειρηματικών φορέων στα γραφεία του Συνδέσμου
Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος, στόχος
είναι έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες μέσα στην επόμενη χρονιά, ενώ έκανε
ιδιαίτερη αναφορά για την πορεία των εργασιών από τον Ψαθόπυργο μέχρι το
Ρίο και την διέλευση τού τρένου μέσα από τον αστικό ιστό της Πάτρας.
Ειδικότερα, σχετικά με το χρονοδιάγραμμα για την επέκταση της
σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι το Ρίο, ο Παναγιώτης Θεοφανόπουλος ανέφερε
ότι η σύμβαση έχει σταλεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο για τον καθιερωμένο
προσυμβατικό έλεγχο και αναμένεται να επιστρέψει σύντομα στην ΕΡΓΟΣΕ.
Στην συνέχεια, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΟΣΕ, θα ακολουθήσει η έγκριση
και η κύρωσή της από τη Βουλή και θα ακολουθήσει η υπογραφή της, κάτι
που αναμένεται να γίνει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου. Το κόστος του έργου
είναι 214 εκατομμύρια ευρώ και αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2019.
Όσον αφορά στην διέλευση του τρένου μέσα από τον αστικό ιστό της Πάτρας
και την ολοκλήρωση των εργασιών μέχρι το νέο λιμάνι, ο Παναγιώτης
Θεοφανόπουλος είπε ότι μέχρι το τέλος Μαρτίου του 2016 θα αποσταλούν από
τον ΟΣΕ οι επίσημες προτάσεις προς την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, οι
οποίες στην συνέχεια θα τεθούν προς διαβούλευση στους φορείς.
Κατά την διάρκεια της συνάντησης τέθηκε και το θέμα της επέκτασης του
προαστιακού σιδηροδρόμου από την Πάτρα μέχρι την Κάτω Αχαΐα. Ο
Παναγιώτης Θεοφανόπουλος ανέφερε ότι, η επέκταση του προαστιακού θα
είναι από τα πρώτα έργα που θα ενταχθούν στο περιφερειακό επιχειρησιακό
πρόγραμμα Δυτικής Ελλάδας 2014-2020 και στόχος είναι να αρχίσουν μέσα
στο 2016 οι εργασίες στο δίκτυο.
Στην συνέχεια, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηλείας Κώστας Νικολούτσος
ζήτησε ενημέρωση σχετικά με την πορεία εκπόνησης της μελέτης για τη
σιδηροδρομική γραμμή Πάτρα - Πύργος - Αρχαία Ολυμπία, καθώς και την
επέκτασή της προς Κυπαρισσία και Καλαμάτα. Ο Κώστας Νικολούτσος τόνισε
απευθυνόμενος προς τον Παναγιώτη Θεοφανόπουλο, πως η επαναλειτουργία της
σιδηροδρομικής γραμμής Πάτρα - Πύργος, η οποία έχει κλείσει εδώ και
χρόνια, είναι ένα μείζονος σημασίας ζήτημα όχι μόνο για την Ηλεία, αλλά
για όλη την δυτική Πελοπόννησο.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ είπε ότι
θα παρουσιαστεί σύντομα η μελέτη για το τμήμα Πάτρα - Πύργος και
Κατάκολο - Αρχαία Ολυμπία.
Επίσης, πρόσθεσε ότι στα σχέδια της διοίκησης του ΟΣΕ είναι να
παρουσιαστεί στα μέσα του 2016 και η μελέτη για την επέκταση της
σιδηροδρομικής γραμμής από Πύργο προς Κυπαρισσία και Καλαμάτα.
Ακολούθως, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αιτωλοακαρνανίας Παναγιώτης
Τσιχριτζής, έθεσε το ζήτημα λειτουργίας σιδηροδρομικής γραμμής στο νομό,
κάνοντας λόγο για την εγκατάλειψη της Αιτωλοακαρνανίας σε σχέση με το
παρελθόν. Αναφερόμενος στο συγκεκριμένο θέμα ο Παναγιώτης Θεοφανόπουλος
είπε ότι το ζήτημα της λειτουργίας προαστιακού σιδηροδρόμου στην
Αιτωλοακαρνανία και ειδικότερα στο τμήμα από Μεσολόγγι προς Αγρίνιο,
συζητήθηκε πρόσφατα στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας με ιδιαίτερα θετική
ανταπόκριση από τις υπηρεσίες του ΟΣΕ και ΕΡΓΟΣΕ.
Επίσης, είπε ότι συμφωνήθηκε να υποβληθεί σε πολύ σύντομο χρονικό
διάστημα σχετικό αίτημα από την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Επιπλέον,
σύμφωνα με τον Παναγιώτη Θεοφανόπουλο, "θα ξεκινήσει άμεσα η εκτίμηση
για την κατάσταση του υφιστάμενου δικτύου, με παράλληλη υλοποίηση
μελέτης βιωσιμότητας και εφόσον οι προϋποθέσεις το επιτρέπουν, θα γίνουν
όλες οι διαδικασίες, ώστε να ενταχθεί το έργο για χρηματοδότηση".
01/02/2016 - 12:59
Μέσα στο επόμενο τετράμηνο ή πεντάμηνο, θα δημοπρατηθεί το πρώτο τμήμα
της γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας, που αποτελεί το 35% του έργου,
δήλωσε ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρήστος Σπίρτζης.
Πρόσθεσε, ότι αυτήν την περίοδο γίνονται διαπραγματεύσεις με την
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και άλλους φορείς, ώστε να δημοπρατηθεί
μέσα στο 2016 και το δεύτερο τμήμα του σημαντικού αυτού έργο που θα
ξεκινά από το Γαλάτσι, θα φτάνει στην Πανεπιστημίου και μέσω Καισαριανής
θα καταλήγει στο Μαρούσι.
Ο κ. Σπιρτζης είπε οτι η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για
όλα τα έργα, καθώς τέλη του 2017 θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί όσα
έχουν ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, ανάμεσά τους και το πρώτο τμήμα του Μετρό
Θεσσαλονίκης.
Όπως είπε ο υπουργός, μόνο με ένα μεγάλο πρόγραμμα έργων υποδομής θα
αντιμετωπιστεί και το ασφαλιστικό και θα υπάρξει ανάπτυξη, αλλά κάποιοι
από την αντιπολίτευση, όπως υποστήριξε, φαίνεται ότι δεν το θέλουν.
Μεγάλες καθυστερήσεις καταγράφονται μέχρι σήμερα στην επέκταση του Μετρό
προς Πειραιά. Το έργο ταλαιπωρήθηκε όλο το 2015 από την προβληματική
εφαρμογή του "κοψίματος" του ΦΠΑ και τώρα είναι σε πορεία ανασύνταξης.
Μετά την αποπληρωμή του ποσού των 11εκ.ευρώ τα εργοτάξια ζωντάνεψαν και
πάλι και τώρα διεξάγονται εργασέις και όλα τα μέτωπα. Το επόμενο
διάστημα αναμένεται να αυξηθεί ακόμα περισσότερο η παραγωγικότητα
προκειμένου να μην χαθεί άλλος χρόνος.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του ypodomes.com σήμερα είμαστε περίπου
2 χρόνια πίσω από το αρχικό χρονοδιάγραμμα που προέβλεπε λειτουργία το
καλοκαίρι του 2017 και στην καλύτερη περίπτωση η επέκταση θα τεθεί σε
λειτουργία το δεύτερο εξάμηνο του 2019.
Το Νο1 πρόβλημα είναι ο σταθμός ΠΕΙΡΑΙΑΣ. Η εγγύτητα με το νερό έχει
δημιουργήσει πολλά προβλήματα, με κυριότερη την αλλαγή της αρχικής
μελέτης για να εξασφαλιστεί η στεγάνωση του σταθμού.
Με πολύ μεγάλη καθυστέρηση έχουν ξεκινήσει οι κατασκευές των
διαφραγματικών τοίχων βάθους 38 μέτρων τα οποία θα επιτρέψουν την
διεξαγωγή ασφαλούς εκσκαφής του σταθμού σε ένα περιβάλλον ιδιαίτερα
δύσκολο.
Τώρα όλο το άγχος έγκειται στο να ξεπεραστούν οι πρώτες δυσκολίες ώστε
οι συγκεκριμένες εργασίες να εντατικοποιηθούν. Να σημειώσουμε πως στο
σταθμό ΠΕΙΡΑΙΑ έχει αναλάβει υπεργολαβικά η ΕΔΡΑΣΗ εταιρεία με μεγάλη
εμπειρία σε ειδικού τύπου έργα.
Ο ΜΕΤΡΟΠΟΝΤΙΚΑΣ
Αυτή την εποχή ο μετροπόντικας προετοιμάζεται με το απαραίτητο λίφτιγνκ
να είναι σε εξέλιξη. Μέχρι τα τέλη Μαρτίου σύμφωνα με πληροφορίες
αναμένεται να ξεκινήσει από το σταθμό ΝΙΚΑΙΑ που βρίσκεται από τον
Απρίλιο του 2015 και να φτάσει στο σταθμό ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ μέχρι το τέλος του
έτους. Από εκεί και έπειτα ανάλογα με την πρόοδο της εκσκαφής του
σταθμού ΠΕΙΡΑΙΑΣ θα επανεξεταστεί η χρονική πορεία του μηχανήματος.
Στόχος είναι μέχρι το τέλος του 2017 να έχει ολοκληρωθεί η διάνοιξη της
σήραγγας των 7,5χλμ.
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Στον τερματικό σταθμό της επέκτασης ολοκληρώνονται οι εργασίες
σκυροδέτησης, κατασκευάζονται τα κατακόρυφα τοιχεία οπλισμέμου
σκυροδέματος (τα τοιχώματα του σταθμού) και τα τμήματα των ενδιάμεσων
πλακών που θα καθορίζουν τους υπόγειους ορόφους.
Η επέκταση των 7,5χλμ. είναι σήμερα το μοναδικό έργο Μετρό της Αθήνας
και οι 6 σταθμοί στον Πειραιά και τις πέριξ περιοχές του εκτιμάται ότι
θα καλυτερεύσουν σημαντικά τις συγκοινωνίες στην περιοχή.
Ξεκινά η υλοποίηση για τη νέα Γραμμή 4 του Μετρό της Αθήνας
11/01/2016 - 09:02
Ως ο επόμενος μεγάλος στόχος για το 2016 είναι πλέον το έργο της κατασκευής της νέας Γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας.
Μετά το κλείσιμο των εκκρεμοτήτων στους αυτοκινητόδρομους και στο
Μετρό Θεσσαλονίκης που το Υπουργείο Υποδομών ασχολήθηκε όλο το 2015
ανοίγει πλέον το δρόμο για να προχωρήσει η υλοποίηση του μεγαλύτερου
έργου υποδομής για την τρέχουσα (αλλά και την επόμενη) δεκαετία και
αφορά το τμήμα ΑΛΣΟΣ ΒΕΙΚΟΥ-ΓΟΥΔΗ.
Το μεγάλο θέμα που θα επιδιωχθεί να επιτευχθεί είναι η υλοποίηση του έργου ως έργο ΣΔΙΤ. Αυτό αποτελεί ένα δύσκολο εγχείρημα. Κατά πληροφορίες από την ΕΤΕπ δεν
προκρίνουν τη λύση του ΣΔΙΤ καθώς θεωρείται ότι μία τέτοια επένδυση,
δύσκολα θα μπορούσε να αποφέρει κέρδη στους επενδυτές λόγω του μεγάλου
κόστους αλλά και του γεγονότος πως η «επιστροφή» των κεφαλαίων θα
απαιτούσε πάρα πολλά χρόνια. Να σημειώσουμε πως ειδικά για τα έργα Μετρό
η ΕΤΕπ είναι διατεθειμένη να συμβάλλει με το 75% του συνολικού
προϋπολογισμού που φτάνει το 1,4 δις ευρώ.
Από την άλλη σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο Υποδομών στο
ypodomes.com υπάρχει η πίστη ότι θα μπορέσουν να πείσουν πως με το
σενάριο του ΣΔΙΤ το έργο θα μπορέσει να υλοποιηθεί χωρίς προβλήματα. Σε
περίπτωση που το ΥΠΟΜΕΔΙ καταφέρει να περάσει το έργο θα υπάρχει ωφέλεια
350εκ.ευρώ στο νέο ΕΣΠΑ, χρήματα που θα μπορέσουν να κατευθυνθούν σε άλλα μεγάλα έργα όπως το βόρειο τμήμα του Ε65 ή η Παράκαμψη Χαλκίδας.
Σε κάθε περίπτωση το 2016 θα είναι η χρονιά της γραμμής 4 του Μετρό. Οι
επόμενοι μήνες θα είναι οι πιο κρίσιμοι που θα κρίνουν αν τελικά το
έργο θα προχωρήσει ως δημόσιο έργο ή ως ΣΔΙΤ. Μόλις ολοκληρωθούν οι
διαδικασίες χρηματοδότησης θα προχωρήσει η δημοπράτηση της α` φάσης που
θα είναι η προεπιλογή και μετά από 8-10 μήνες (μέσα στο 2017) θα δοθούν
οι οικονομικές προσφορές από τα ενδιαφερόμενα σχήματα.
Σε κάθε περίπτωση ακόμα στην πιο αισιόδοξη πρόβλεψη το έργο δεν θα
ξεκινήσει πριν το 2018 καθώς θα απαιτηθούν επιπλέον μήνες για τυχόν
προσφυγές, την έγκριση του από το Ελεγκτικό Συνέδριο, την κύρωση από τη
Βουλή των Ελλήνων και τελικά την υπογραφή της σύμβασης.
Το μήκος της γραμμής θα είναι 12,9χλμ, θα διαθέτει 14 νέους υπόγειους υπερσύγχρονους σταθμούς. Θα ξεκινά από το Άλσος Βεϊκου στο Γαλάτσι και μέσω του κέντρου της Αθήνας (Εξάρχεια, Κολωνάκι, Ιλίσια) θα φτάνει στο Γουδή. Υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν 80 μήνες (6,5 χρόνια) με τους πιο αισιόδοξους να μιλούν για λειτουργία το 2025.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του ypodomes.com η καινοτομία που θα
έχει στο σχεδιασμό η γραμμή αυτή είναι η εμπλοκή της τοπικής
αυτοδιοίκησης όπου θα μπορεί από κοινού με την Αττικό Μετρό να σχεδιάζει
την ανάπλαση των χώρων γύρω από τους σταθμούς, δίνοντας την δική της
πινελιά στο έργο και ερχόμενη «πιο κοντά» με τις τοπικές κοινωνίες. Ήδη
έχουν γίνει κάποιες πρώτες συζητήσεις με το Δήμο Αθηναίων με την
υπόσχεση της μεταμόρφωσης των περιοχών πέριξ των σταθμών.
Στόχος είναι όπου είναι εφικτό να δημιουργηθούν μεγάλοι ελεύθεροι χώροι
που θα δίνουν ανάσα στις πυκνοκατοικημένες περιοχές από όπου θα
διέρχεται η Γραμμή 4. Στις καινοτομίες της γραμμής 4 θα είναι οι
αποβάθρες με αυτόματες θύρες ασφαλείας που θα ανοίγουν μόνο με την
έλευση του συρμού που θα είναι επίσης υπεραυτόματοι, χωρίς οδηγό αλλά με
συνοδό.
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΓΡΑΜΜΗ
Στο σχεδιασμό Υπουργείου και Αττικό Μετρό αρχίζει
πλέον να μπαίνει και η υλοποίηση των άλλων 4 τμημάτων της γραμμής 4
(Περισσός-Άλσος Βεϊκου, Γουδή-Μαρούσι, Ευαγγελισμός-Άνω Ηλιούπολη,
Μαρούσι-Εθνική Οδός). Σε αυτό το σχεδιασμό υπάρχουν διάφορες σκέψεις με
την κυρίαρχη σε αυτή τη φάση της λύσης-πακέτο και προώθησης του έργου ως
ΣΔΙΤ με στόχο να λειτουργήσει πολύ πιο σύντομα όλη η Γραμμή 4 και να
μεταμορφωθεί το συγκοινωνιακό τοπίο της Αθήνας. Αυτό φυσικά θα
απασχολήσει μετά την τροχοπέδηση του πρώτου τμήματος.
Η ενεργοποίηση της γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας έχει αποτελέσει
διακαή πόθο για το Υπουργείο Υποδομών από το 2005 όταν ανακοινώθηκε για
πρώτη φορά η υλοποίηση του και σε αυτά τα 11 χρόνια έχουμε ακούσει
πολλές φορές στόχευση για υλοποίηση. Όπως όλα δείχνουν αυτή τη φορά η
Γραμμή 4 του Μετρό μπαίνει στην πρώτη γραμμή και οι εξελίξεις στο
επόμενο διάστημα θα είναι καταλυτικές για την τελική προώθηση του έργου
σε δημοπράτηση.
100 σταθμοί μετρο , αχ Ολυμπιακοί αγώνες τι έργα μας αφήσατε
Συνολικό κόστος 5 δις ευρώ , δεν θα υπάρχει ευρω βέβαια σε πέντε χρόνια , αλλά θα δούμε
Το νέο Ρυθμιστικό για την Αθήνα και την Αττική είναι πραγματικά πλούσιο,
τόσο πλούσιο που αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός για τη σημερινή
κατάσταση της χώρας.
Από την άλλη η πραγματοποίηση σε όλα τα έργα για
την ανάπτυξη των μέσων σταθερής τροχιάς θα μεταμορφώσει την πρωτεύουσα
θα αρχίσει να μοιάζει με Ευρωπαϊκή Μητρόπολη.
Μετρό με 100 σταθμούς, 6 γραμμές Τραμ, ισχυρός Προαστιακός για
την κάλυψη της Αττικής και διασύνδεση μεταξύ τους που δημιουργεί ένα
πολύ ισχυρό πλέγμα. Αν όλα αυτά τα έργα κατασκευαστούν τότε θα έχουμε να
λέμε για πολλά χρόνια.
Το βέβαιο είναι πως σύμφωνα με τις επιταγές του Ρυθμιστικού θα πρέπει
να κατασκευαστούν 43 χιλιόμετρα και 37 σταθμοί Μετρό, 32 χιλιόμετρα και
περίπου 60 σταθμοί Τραμ, 36 χιλιόμετρα και 12 σταθμοί Προαστιακού, 1
περιμετρική γραμμή monorail (ή τραμ) στο λιμάνι του Πειραιά και μία
γραμμή Ελληνικό-Αεροδρόμιο (αν τελικά αυτό αποφασιστεί) Προαστιακού ή
BRT.
Τα έργα αυτά είναι πρακτικά αδύνατο να αναπτυχθούν στην επόμενη
πενταετία αλλα είναι ένας χρήσιμος οδηγός γεντικότερα για το μέλλον των
συγκοινωνιών της Αθήνας. Σήμερα στο κάναμε μία ανάλυση τι
θα έπρεπε να κατασκευαστεί προκειμένου να έχουμε αυτό το εντυπωσιακό
–στο χαρτί τουλάχιστον- αποτέλεσμα.
Με βάση το κόστος για την επέκταση στον Πειραιά , 6 σταθμοί , (υπόγεια σήραγγα μήκους 7,6χλμ και 6 σύγχρονοι σταθμοί: Αγία Βαρβάρα, Κορυδαλλός, Νίκαια, Μανιάτικα, Πειραιάς, Δημοτικό Θέατρο), και κόστος 350 εκατομύρια ευρώ , το κόστος επιμερίζεται χονδρικά ως εξής , και με δεδομένο ότι θα εχει παταχθεί η διαφθορά στην Ελλάδα,
ΜΕΤΡΟ: 43χλμ/37 Σταθμοί ΓΡΑΜΜΗ 1 : 180 εκ
3 ΣΤΑΘΜΟΙ. Στην Γραμμή 1 θα πρέπει να
κατασκευαστεί η επέκταση Κηφισιά-Νέα Ερυθραία. Το μήκος είναι περίπου
2,5 χιλιόμετρα περιλαμβάνει 2 σταθμούς και υπογειοποίηση του υπάρχοντος
σταθμού ΚΗΦΙΣΙΑ. Επιπρόσθετα αν έχουμε και την υπογειοποίηση του
τμήματος Φάληρο-Πειραιάς θα προκύψει ένας ακόμα σταθμός στο ύψος του
Κεράνη.
ΓΡΑΜΜΗ 2: 300 εκ
5 ΣΤΑΘΜΟΙ. Στην γραμμή 2 θα πρέπει να
κατασκευαστεί η επέκταση από την Ανθούπολη μέχρι το Ίλιον με 4χλμ και 3
σταθμούς και η επέκταση από Ελληνικό στην Γλυφάδα με 3χλμ και 2
σταθμούς.
ΓΡΑΜΜΗ 4:
1750 εκ
29 ΣΤΑΘΜΟΙ: Μιλάμε για συνολική κατασκευή
της γραμμής 4. Από τον Περισσό μέχρι τον Ευαγγελισμό (11χλμ-11 σταθμοί),
από Ευαγγελισμό μέχρι Εθνική Οδό μέσω Κηφισίας (15 σταθμοί) και τον
κλάδο Ευαγγελισμός-Άνω Ηλιούπολη. Συνολικό μήκος 33χλμ.
Τέλος δεν ξεχνάμε πως μέσα στο Νέο Ρυθμιστικό υπάρχει η περιμετρική
γραμμή monorail στο λιμάνι του Πειραιά (που εναλλακτικά θα είναι γραμμή
Τραμ) και η γραμμή από το Ελληνικό μέχρι το Αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος που
ακόμα δεν έχει αποφασιστεί τι θα γίνει, δηλαδή αν θα έχουμε μία γραμμή
BRT (Bus Rapid Transit) ή μία γραμμή Προαστιακού.
Το κόστος όλων των παραπάνω για να πραγματοποιηθούν ξεπερνούν τα 5 δις
ευρώ και υπόσχονται να μεταμορφώσουν την Αθήνα. Δεν έχουμε λοιπόν παρά
να ευχηθούμε όλα αυτά κάποτε να τα δούμε να λειτουργούν και να κάνουν
την πρωτεύουσα μία εντυπωσιακή συγκοινωνιακή Μητρόπολη.
Συνολικό κόστος χωρίς το τράμ περιπου 3,2 δις , αρα το τράμ θέλει 1,8 δις , και με την πάταξη της διαφθοράς θα πάμε στα 10 δις
